Troska o liturgię w Kościele katolickim jest niezwykle istotna, ponieważ liturgia stanowi centrum życia chrześcijańskiego, będąc ,,źródłem i szczytem" działalności Kościoła. Sobór Watykański ll w Konstytucji o Liturgii Świętej Sacrosanctum Concilium (1963) podkreśla jej fundamentalne znaczenie dla wzrostu duchowego wiernych i budowania wspólnoty Kościoła.

Sacrosanctum Concilium (SC) stwierdza, że w liturgii Chrystus ,,obecny jest w ofierze Mszy świętej zarówno w osobie odprawiającego, jak i pod postaciami eucharystycznymi" (SC 7). Liturgia jest więc miejscem uprzywilejowanego spotkania z Bogiem, w którym wierni uczestniczą w misterium zbawienia. Sobór naucza, że liturgia ,,nie wyczerpuje całej działalności Kościoła", ale jest jej ,,centrum i fundamentem" (SC 9-10). Poprzez wspólne celebrowanie sakramentów i modlitwy, Kościół buduje jedność wiernych.

Sacrosanctum Concilium podkreśla konieczność ,,pełnego, świadomego i czynnego uczestnictwa" w liturgii, które wynika z natury chrztu (SC 14). Oznacza to, że liturgia nie jest biernym obrzędem, ale żywą celebracją, w której wszyscy wierni powinni brać czynny udział. Każdy z nas jest do tego wezwany. Widząc wasze zaangażowanie podczas liturgii, chcę wyjaśnić kilka spraw. Kościół podaje nam, jak powinniśmy się zachowywać podczas liturgii. Nie jest to ograniczenie dla nas, tylko zaproszenie do jedności, do szczególnego uwielbienia Boga, wyrażone przez określone gesty i postawy.

Dlatego chciałbym zaprosić was wszystkich do uczestnictwa w krótkich wprowadzeniach i wyjaśnieniach liturgicznych, które będę prowadził w każdą niedzielę Wielkiego Postu. Będą to 3-4 minutowe omówienia przed każdą Mszą Świętą. Chcę szczególnie skupić się na gestach i postawach podczas liturgii. Przez cały Wielki Post uda nam się omówić wszystkie postawy i gesty. Może to być dobre postanowienie wielkopostne, aby starać się tworzyć tę jedność podczas liturgii. Serdecznie wszystkich zapraszam.