4 marca w Kościele obchodzone jest wspomnienie św. Kazimierza Królewicza. Urodzony w 1458 r. w Krakowie Kazimierz - syn Kazimierza Jagiellończyka - w wyniku buntu na Węgrzech przeciw tamtejszemu królowi został zaproszony w 1471 r. do objęcia tronu węgierskiego. Na miejscu okazało się jednak, że magnaci wycofali poparcie i Kazimierz nie zasiadł na węgierskim tronie. Sprawiło mu to ogromny zawód, tym bardziej, że jego brat Władysław objął w tym czasie koronę czeską. Angażowanie się w życie społeczne nie przeszkadzało Kazimierzowi w ubogacaniu życia duchowego. Stanowił coraz większe wsparcie dla swojego ojca, który upatrywał w nim swojego następcę. Niestety z powodu gruźlicy Królewicz zmarł 4 marca 1484 r.

Kazimierza Królewicza pochowano w katedrze wileńskiej w kaplicy Najświętszej Maryji Panny, która stała się miejscem licznych pielgrzymek. W 1518 r. brat zmarłego - król Zygmunt Stary wysłał do Rzymu prośbę o jego kanonizację. W wyniku wizyty legata w 1520 r., który zaobserwował ogromny kult, w 1521 r. papież wydał bulle kanonizacyjną Kazimierza. Ta jednak zaginęła, ponieważ biskup płocki, który ją otrzymał zmarł. Nową bullę wydano w 1602 r. na podstawie kopii poprzedniej zachowanej w archiwach. W otwartym w 1602 r. z okazji kanonizacji grobie znaleziono nienaruszone ciało Kazimierza, mimo że od jego śmierci minęło 118 lat. Dwa lata później - w 1604 r. - oficjalnie kanonizowano Królewicza.

Święty Kazimierz jest głównym patronem Litwy, patronem archidiecezji wileńskiej i białostockiej, diecezji radomskiej i miasta Radomia. Atrybutem świętego jest mitra książęca, przedstawiany jest ze zwojem papieru, z lilią w ręku, często klęczący pod katedrą, w stroju książęcym. Książę Kazimierz słynął ze swojej pobożności, chętnie się modlił, rozdawał jałmużnę, pościł, często sypiał na podłodze, a nocami wychodził z pałacu i leżąc krzyżem u drzwi kościołów, gorliwie się modlił. Kazimierz szczególną czcią obdarzał Najświętszy Sakrament oraz Matkę Bożą. Tradycja przypisuje mu autorstwo hymnu "Omni die dic Marie" wysławiającego Maryję i będącego prośbą do Niej o objęcie opieką. Tekst hymnu znaleziono nad głową Kazimierza, gdy otwierano trumnę podczas procesu beatyfikacyjnego.

Niech św. Kazimierz będzie wzorem dla sprawujących władzę, a dla nas niech będzie przykładem jak łączyć miłość do Pana Boga z miłością do Ojczyzny.