Wędrówka dobiega końca. Jesteśmy już w drugiej połowie Wielkiego Postu i zapewne już z niecierpliwością wyczekujemy poranka Zmartwychwstania.

Może to być dobry moment na podjęcie szczególnej refleksji - czy dobrze wykorzystałem dotychczasowe dni, tygodnie Wielkiego Postu? Bóg zaprosił mnie do wejścia na drogę pokuty i nawrócenia, ale czy ja rzeczywiście odpowiedziałem na tę prośbę? Czy jestem gotowy, aby z nową radością wkroczyć w kolejny etap? Czy jestem świadomy swojej grzeszności? Czy jestem gotowy przyjąć bezwarunkową Bożą miłość, sprawiedliwość i miłosierdzie?

Wiele pytań może rodzić się w naszym sercu. Jest to pewien element drogi autorefleksji, kiedy muszę zajrzeć w głąb własnego serca i dokonać osądu - co zrobiłem źle, co mi wyszło, co jeszcze muszę poprawić.

Jeśli jednak nadal nie potrafiłem się zatrzymać i podjąć drogi modlitwy, postu czy jałmużny -nic straconego. Bóg zawsze jest gotowy przyjąć nas do siebie. On zsyła nam potrzebne łaski, żebyśmy mogli w codzienności odkrywać plan Jego opatrzności. Czas na zatrzymanie, uniżenie i refleksję nadal pozostaje w mocy. Wszystko zależy tylko od mojego serca, ponieważ Jezus już mnie wybrał do relacji z samym sobą.
Słyszymy o tym w dzisiejszej Ewangelii. Jezus ratuje kobietę przed rządnym kary ludem i odpuszcza jej grzechy. Tak po prostu. On nas kocha bezwarunkowo i zawsze wybierze nas. Pokazał to najdobitniej, kiedy poniósł śmierć na krzyżu. Przypomina nam o tym również dzisiejsza kolekta (modlitwa, którą kapłan wypowiada tuż przed czytaniami podczas Mszy świętej. Następuje po słowach i krótkiej ciszy: Módlmy się…):

Prosimy Cię, Panie, nasz Boże, udziel nam łaski, abyśmy gorliwie naśladowali miłość Twojego Syna, który oddał własne życie za zbawienie świata.

Niech podsumowaniem dotychczasowej drogi i wyznacznikiem na kolejny etap Wielkiego Postu będą słowa Romana Guardiniego z książki „Znaki święte": Nie róbmy z naszego postępowania jakiejś próżnej, sztucznością zaprawionej zabawy, ale niech to będzie mowa, przez którą ciało z całą szczerością oznajmia, co myśli dusza.

Jakub Trendowicz
Ośrodek liturgiczny Mysterium Fidei