Słowo na dziś - 01.06.2026

1. czytanie (2 P 1, 2-7)

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Piotra Apostoła

Najmilsi: Łaska wam i pokój niech będą udzielone obficie przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego. Tak samo Boska Jego moc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i doskonałością. Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się dzięki nim stali uczestnikami Boskiej natury, skoro wyrwaliście się z zepsucia wywołanego na świecie żądzą. Dlatego też właśnie, dołożywszy całej pilności, dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, do pobożności przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość.

Ewangelia (Mk 12, 1-12)

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus zaczął mówić w przypowieściach do arcykapłanów, uczonych w Piśmie i starszych: «Pewien człowiek założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał tłocznię i zbudował wieżę. W końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas, posłał do rolników sługę, by odebrał od nich należną część plonów winnicy. Ci chwycili go, obili i odprawili z niczym. Wtedy posłał do nich drugiego sługę; lecz i tego zranili w głowę i znieważyli. Posłał jeszcze jednego, i tego zabili. I posłał wielu innych, z których jednych obili, drugich pozabijali. Miał jeszcze jednego – umiłowanego syna. Posłał go do nich jako ostatniego, bo mówił sobie: „Uszanują mojego syna”. Lecz owi rolnicy mówili między sobą: „To jest dziedzic. Chodźcie, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze”. I chwyciwszy, zabili go i wyrzucili z winnicy. Cóż uczyni właściciel winnicy? Przyjdzie i wytraci rolników, a winnicę odda innym. Nie czytaliście tych słów w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach”. I starali się Go ująć, lecz bali się tłumu. Zrozumieli bowiem, że przeciw nim opowiedział tę przypowieść. Pozostawili Go więc i odeszli.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania przypominają nam, że wiara to nie tylko słowa, ale codzienne życie i odpowiedzialność za to, co otrzymaliśmy od Boga.

Święty Piotr w pierwszym czytaniu mówi, że Bóg dał nam wszystko, co potrzebne do dobrego życia. Człowiek wierzący powinien rozwijać w sobie dobro: cierpliwość, uczciwość, opanowanie, życzliwość i miłość. Wiara jest jak ziarno — jeśli człowiek o nią dba, wydaje piękne owoce. Jeśli ją zaniedba, serce staje się puste i zimne.

W Ewangelii Jezus opowiada przypowieść o dzierżawcach winnicy. Właściciel winnicy symbolizuje Boga, a rolnicy ludzi, którzy zapomnieli, że wszystko, co mają, pochodzi od Niego. Zamiast wdzięczności pojawiła się pycha i chciwość. Nawet syn właściciela został odrzucony i zabity — tym Synem jest Jezus.

Ta przypowieść pokazuje, że człowiek może tak bardzo przywiązać się do siebie, swoich planów i wygody, że zaczyna odrzucać Boga. Czasem człowiek chce żyć po swojemu i nie słuchać Bożego głosu. A przecież wszystko, co mamy — życie, talenty, rodzina, zdrowie — jest darem.

Jezus przypomina także, że odrzucony kamień stał się kamieniem węgielnym. To znaczy, że nawet jeśli świat odrzuca Boga, On i tak pozostaje fundamentem prawdziwego życia.

Bóg nie zabiera człowiekowi wolności, ale pyta: co robisz z tym, co ci dałem? Czy twoje życie wydaje owoce dobra, miłości i wiary?

Krótka nauka na dziś