Słowo na dziś - 01.07.2025

1. czytanie (Rdz 19,15-29)

Czytanie z Księgi Rodzaju

Aniołowie przynaglali Lota, mówiąc: „Prędzej, weź żonę i córki, które są przy tobie, abyś nie zginął z winy tego miasta”. Kiedy zaś on zwlekał, mężowie ci chwycili go, jego żonę i dwie córki za ręce, Pan bowiem litował się nad nimi, i wyciągnęli ich, i wyprowadzili poza miasto. A gdy ich już wyprowadzili z miasta, rzekł jeden z nich: „Uchodź, abyś ocalił swe życie. Nie oglądaj się za siebie i nie zatrzymuj się nigdzie w tej okolicy, ale szukaj schronienia w górach, bo inaczej zginiesz”. Ale Lot rzekł do nich: „Nie, panie mój. Jeśli jesteś życzliwy dla twego sługi, uczyń większą łaskę niż ta, którą mi wyświadczyłeś, ratując mi życie: bo ja nie mogę szukać schronienia w górach, aby tam nie dosięgło mnie nieszczęście i abym nie zginął. Oto jest tu w pobliżu miasto, do którego mógłbym uciec. A choć jest ono małe, w nim znajdę schronienie. Czyż nie jest ono małe? Ja zaś będę mógł ocalić życie”. Odpowiedział mu: „Przychylam się i do tej twojej prośby; nie zniszczę więc miasta, o którym mówisz. Szybko zatem schroń się w nim, bo nie mogę dokonać zniszczenia, dopóki tam nie wejdziesz”. Dlatego dano temu miastu nazwę Soar. Słońce wzeszło już nad ziemią, gdy Lot przybył do Soaru. A wtedy Pan spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia od Pana z nieba. I tak zniszczył te miasta oraz całą okolicę wraz ze wszystkimi mieszkańcami miast, a także roślinność. Żona Lota, która szła za nim, obejrzała się i stała się słupem soli. Abraham, wstawszy rano, udał się na to miejsce, na którym przedtem stał przed Panem. I gdy spojrzał w stronę Sodomy i Gomory i na cały obszar dokoła, zobaczył unoszący się nad ziemią gęsty dym, jak gdyby z pieca, w którym topią metal. Tak więc Bóg, niszcząc okoliczne miasta, przez wzgląd na Abrahama ocalił Lota od zagłady, jakiej uległy te miasta, w których Lot przedtem mieszkał.

Ewangelia (Mt 8,23-27)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus wszedł do łodzi, poszli za Nim Jego uczniowie. Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał. Wtedy przystąpili do Niego i obudzili Go, mówiąc: „Panie, ratuj, giniemy!” A On im rzekł: „Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?” Potem wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza. A ludzie pytali zdumieni: „Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?”

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dziś Słowo Boże przypomina nam dwie bardzo mocne sceny – jedną z Starego Testamentu, drugą z Ewangelii – obie ocalające, obie pokazujące Bożą moc, ale i nasze słabości.

W pierwszym czytaniu widzimy, jak aniołowie ratują Lota i jego rodzinę przed zagładą Sodomy. Lot waha się, zwleka, a jednak Pan okazuje mu miłosierdzie – chwyta go za rękę i wyprowadza z niebezpieczeństwa. To pokazuje, że Bóg nie czeka, aż będziemy idealni – On działa, bo nas kocha. Ale widzimy też przestrogę: żona Lota, mimo ostrzeżenia, ogląda się za siebie – a przez to ginie. Niekiedy trzymamy się grzechu, przeszłości, złych przyzwyczajeń – i to może nas duchowo zniszczyć.

W Ewangelii uczniowie są przerażeni burzą – Jezus śpi, ale nie dlatego, że Go nie obchodzi, tylko dlatego, że ufa Ojcu. Kiedy uczniowie w panice wołają: „Panie, ratuj!”, Jezus ich uspokaja, ucisza burzę i daje im lekcję wiary. Czasem i my mamy burze w życiu – problemy, lęki, zmartwienia – ale Jezus jest z nami w tej samej łodzi. Jeśli do Niego zawołamy, przyjdzie z pomocą.

Krótka nauka na dziś

Bóg ratuje tych, którzy Mu ufają, nawet gdy po ludzku wszystko wydaje się stracone. Ale musimy zostawić to, co złe, i z wiarą oddać ster Jemu – On uciszy każdą burzę.