Czytanie z Księgi proroka Izajasza
W owym dniu: Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarzy wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody. Raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, odejmie hańbę swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł. I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremuśmy zaufali, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność: cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus przyszedł nad Jezioro Galilejskie. Wszedł na górę i tam siedział. I przyszły do Niego wielkie tłumy, mając ze sobą chromych, ułomnych, niewidomych, niemych i wielu innych, i położyli ich u nóg Jego, a On ich uzdrowił. Tłumy zdumiewały się widząc, że niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą. I wielbiły Boga Izraela. Lecz Jezus przywołał swoich uczniów i rzekł: „Żal Mi tego tłumu. Już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. Nie chcę ich puścić zgłodniałych, żeby kto nie zasłabł w drodze”. Na to rzekli Mu uczniowie: „Skąd tu na pustkowiu weźmiemy tyle chleba, żeby nakarmić takie mnóstwo?” Jezus zapytał ich: „Ile macie chlebów?” Odpowiedzieli: „Siedem i parę rybek”. Polecił ludowi usiąść na ziemi; wziął te siedem chlebów i ryby, i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości, a pozostałych ułomków zebrano jeszcze siedem pełnych koszów.
Drodzy Bracia i Siostry,
Dzisiejsze czytania prowadzą nas na „górę Pana”, miejsce Bożej bliskości i obietnicy. Izajasz opisuje przyszłość pełną radości: Bóg sam przygotowuje ucztę dla wszystkich narodów, usuwa zasłonę śmierci, ociera łzy i daje swoje zbawienie. To obraz świata, w którym nie ma już cierpienia, trwogi ani wstydu — świat odnowiony przez miłość Boga.
W Ewangelii widzimy Jezusa, który już teraz czyni to, co Izajasz zapowiadał. Uzdrowieni niewidomi, chromi, niemi — to jakby pierwsze promienie Bożej nowej rzeczywistości. A gdy lud jest głodny, Jezus nie odsyła ich z pustymi rękami. Bierze to, co jest niewielkie: siedem chlebów i parę rybek, i czyni z tego obfitość. Bóg nie tylko uzdrawia, ale też troszczy się o zwykłe potrzeby człowieka. Jego hojność zawsze przekracza to, co możemy dać.
Bóg pragnie być blisko każdego człowieka, leczyć jego rany i napełniać go obfitością. A my mamy przynieść Mu to, co mamy — nawet jeśli wydaje się małe — bo On potrafi pomnożyć każdą dobroć, każdy gest i każde zaufanie.
Bóg pragnie naszego zbawienia i troszczy się o nas w każdej potrzebie. Jeśli zaufamy Mu i oddamy to, co mamy, On przemieni to w prawdziwą obfitość.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami
