1. czytanie (Ba 4, 5-12. 27-29)

Czytanie z Księgi Barucha

Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego przez ofiary składane złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: „Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego. Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym”.

Ewangelia (Łk 10,17-24)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: „Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają”. Wtedy rzekł do nich: „Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”. W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”. Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: „Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytanie z Księgi Barucha to słowa nadziei dla narodu, który doświadczył konsekwencji swoich grzechów. Izraelici zostali rozproszeni, bo odeszli od Boga, ale prorok wzywa ich, by się nie załamywali – Bóg o nich pamięta i chce ich przyprowadzić z powrotem do siebie. Wystarczy, by szukali Go z całego serca i nawrócili się do Niego.

W Ewangelii widzimy uczniów, którzy cieszą się z mocy, jaką otrzymali od Jezusa. Pan jednak uczy ich, że najważniejsza nie jest władza nad złymi duchami, ale pewność, że ich imiona są zapisane w niebie – że należą do Boga. Radość z bycia blisko Boga jest większa niż jakikolwiek sukces na ziemi.

Krótka nauka na dziś

Bóg nigdy nas nie opuszcza – nawet gdy błądzimy, czeka na nasz powrót. Prawdziwa radość rodzi się z bliskości z Nim, a nie z tego, co posiadamy czy osiągamy.