Słowo na dziś - 08.04.2025

1. czytanie (Lb 21,4-9)

Czytanie z Księgi Liczb

Od góry Hor szli Izraelici w kierunku Morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom; podczas drogi jednak lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny. Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli więc ludzie do Mojżesza mówiąc: Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże. I wstawił się Mojżesz za ludem. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu. Sporządził więc Mojżesz węża miedzianego i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża miedzianego, zostawał przy życiu.

Ewangelia (J 8,21-30)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do faryzeuszów: Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie. Rzekli więc do Niego żydzi: Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie? A On rzekł do nich: Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata. Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że Ja jestem, pomrzecie w grzechach swoich. Powiedzieli do Niego: Kimże Ty jesteś? Odpowiedział im Jezus: Przede wszystkim po cóż jeszcze do was mówię? Wiele mam o was do powiedzenia i do sądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał jest prawdziwy, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego. A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu. Rzekł więc do nich Jezus: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną: nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba. Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o wierze, która ratuje, oraz o tym, jak łatwo się oddalić od Boga przez narzekanie i brak zaufania.

W pierwszym czytaniu z Księgi Liczb widzimy lud Izraela, który idzie przez pustynię i… traci cierpliwość. Zamiast ufać Bogu, zaczynają narzekać, szemrać i buntować się. Wtedy pojawiają się węże – i dopiero w obliczu cierpienia ludzie zaczynają rozumieć, że zgrzeszyli. Bóg nie zostawia ich samych. Daje Mojżeszowi polecenie: zrobić miedzianego węża i postawić go wysoko, by każdy, kto spojrzy – ocalał. To spojrzenie było znakiem wiary – nie tylko na figurkę, ale na Boże miłosierdzie.

Ewangelia pokazuje nam Jezusa, który mówi wyraźnie: jeśli nie uwierzycie, pomrzecie w grzechach swoich. Mówi to z bólem, nie z gniewem. Bo Jezus przyszedł właśnie po to, żeby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie. Jezus mówi o tym, że zostanie „wywyższony” – a my wiemy, że chodzi o Jego śmierć na krzyżu. I tak jak ludzie patrzyli na węża miedzianego i byli uzdrawiani, tak my dziś mamy patrzeć na krzyż i wierzyć w Tego, który nas zbawia.

To nie piękne słowa ani rytuały dają życie – tylko wiara i nawrócenie serca. Jezus nie przyszedł nas potępić, ale uratować. Ale jeśli Mu nie zaufamy, sami wybieramy drogę oddalenia od Boga.

Krótka nauka na dziś

Patrząc z wiarą na Jezusa, znajdziemy życie i zbawienie. Narzekanie i zatwardziałość prowadzą do śmierci, ale wiara i ufność – do uzdrowienia duszy.