1. czytanie (Rdz 17,3-9)

Czytanie z Księgi Rodzaju

Abram padł na oblicze, a Bóg tak do niego mówił: Oto moje przymierze z tobą: staniesz się ojcem mnóstwa narodów. Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów. Sprawię, że będziesz niezmiernie płodny, tak że staniesz się ojcem narodów i pochodzić będą od ciebie królowie. Przymierze moje, które zawieram pomiędzy Mną a tobą oraz twoim potomstwem, będzie trwało z pokolenia w pokolenie jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim, a potem twego potomstwa. I oddaję tobie i twym przyszłym potomkom kraj, w którym przebywasz, cały kraj Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem. Potem Bóg rzekł do Abrahama: Ty zaś, a po tobie twoje potomstwo przez wszystkie pokolenia, zachowujcie przymierze ze Mną.

Ewangelia (J 8,51-59)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do żydów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki. Rzekli do Niego żydzi: Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł i prorocy - a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz? Odpowiedział Jezus: Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: Jest naszym Bogiem, ale wy Go nie znacie. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy - kłamcą. Ale Ja Go znam i słowa Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień - ujrzał /go/ i ucieszył się. Na to rzekli do Niego żydzi: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem. Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dziś Pan przypomina nam o przymierzu i obietnicy, a Jezus pokazuje, kim naprawdę jest.

W pierwszym czytaniu słyszymy o wyjątkowej chwili w życiu Abrama. Bóg zmienia jego imię na Abraham – to znak, że od tej chwili jego życie i misja będą nowe. Abraham staje się ojcem wielu narodów, a Bóg zawiera z nim przymierze – trwałą więź, która ma obejmować także jego potomków. To przymierze jest obietnicą: Bóg będzie z ludem i da mu ziemię, da mu błogosławieństwo i ochronę. Warunek? Wierność Bogu przez pokolenia.

W Ewangelii Jezus mówi o życiu wiecznym dla tych, którzy zachowują Jego naukę. Żydzi są zaskoczeni – przecież nawet Abraham i prorocy umarli! Ale Jezus mówi coś bardzo ważnego: „Zanim Abraham stał się, Ja jestem”. To nie jest zwykłe zdanie. To objawienie! Jezus mówi o sobie jako o Tym, który jest od wieków – o samym Bogu. Ludzie nie potrafią tego pojąć i chcą Go ukamienować. Ale Jezus ukazuje, że prawdziwe życie i wieczność są w Nim, nie tylko w tradycji, ale w żywej relacji z Bogiem.

Krótka nauka na dziś

Bóg zawiera z nami przymierze i prowadzi nas do życia wiecznego. Trzymajmy się Jego słowa i wierzmy, że w Jezusie jest pełnia życia i prawdy.