Słowo na dziś - 11.04.2026

1. czytanie (Dz 4,13-21)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Przełożeni i starsi, i uczeni, widząc odwagę Piotra i Jana, a dowiedziawszy się, że są oni ludźmi nieuczonymi i prostymi, dziwili się. Rozpoznawali w nich też towarzyszy Jezusa. A widząc nadto, że stoi z nimi uzdrowiony człowiek, nie znajdowali odpowiedzi. Kazali więc im wyjść z sali Rady i naradzali się. Mówili jeden do drugiego: „Co mamy zrobić z tymi ludźmi? Bo dokonali jawnego znaku, oczywistego dla wszystkich mieszkańców Jerozolimy. Przecież temu nie możemy zaprzeczyć. Aby jednak nie rozpowszechniało się to wśród ludu, zabrońmy im surowo przemawiać do kogokolwiek w to imię”. Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać i nauczać w imię Jezusa. Lecz Piotr i Jan odpowiedzieli: „Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? Bo my nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i co słyszeliśmy”. Oni zaś ponowili groźby, a nie znajdując żadnej podstawy do wymierzenia im kary, wypuścili ich ze względu na lud, bo wszyscy wielbili Boga z powodu tego, co się stało.

Ewangelia (Mk 16,9-15)

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy byli z Nim, pogrążonym w smutku i płaczącym. Oni jednak słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie chcieli wierzyć. Potem ukazał się w innej postaci dwom z nich na drodze, gdy szli na wieś. Oni powrócili i oznajmili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli. W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary i upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego. I rzekł do nich: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o odwadze wiary i o tym, jak trudno czasem uwierzyć, ale też jak ważne jest świadczyć o Jezusie.

W pierwszym czytaniu widzimy Piotra i Jana przed możnymi tego świata. Są to prości ludzie, bez wykształcenia, a jednak mówią z wielką odwagą. Przełożeni są zaskoczeni – widzą, że wydarzył się cud i nie mogą temu zaprzeczyć. Mimo to próbują ich uciszyć i zabraniają mówić o Jezusie. A Piotr i Jan odpowiadają bardzo jasno: „Nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy”. Dla nich ważniejsze jest posłuszeństwo Bogu niż ludziom.

W Ewangelii widzimy uczniów, którzy nie chcą wierzyć w zmartwychwstanie. Maria Magdalena mówi im, że Jezus żyje – nie wierzą. Dwaj uczniowie wracają i też świadczą – nadal nie wierzą. Dopiero gdy sam Jezus staje przed nimi, zaczynają rozumieć. Jezus wyrzuca im brak wiary, ale jednocześnie daje im misję: mają iść na cały świat i głosić Ewangelię.

Jaka jest nauka dla nas?

Wiara wymaga odwagi. Czasem inni mogą się śmiać, nie zgadzać, próbować nas uciszyć. Ale jeśli naprawdę wierzymy, nie możemy tego ukrywać.

Często jesteśmy podobni do uczniów: mamy wątpliwości, trudno nam uwierzyć, nawet gdy Bóg działa. A jednak Jezus nas nie odrzuca – przychodzi i daje nam kolejną szansę.

Każdy z nas ma swoją misję. Nie tylko księża czy osoby szczególnie zaangażowane, ale każdy człowiek wierzący jest posłany, żeby świadczyć o Jezusie swoim życiem.

Krótka nauka na dziś