1. czytanie (Mdr 6,1-11)

Czytanie z  Księgi Mądrości

Słuchajcie, królowie, i zrozumiejcie, nauczcie się, sędziowie ziemskich rubieży. Nakłońcie ucha, wy, co nad wieloma panujecie i chlubicie się mnogością narodów, bo od Pana otrzymaliście władzę, od Najwyższego panowanie: On zbada uczynki wasze i zamysły wasze rozsądzi. Będąc bowiem sługami Jego królestwa, nie sądziliście uczciwie aniście prawa nie przestrzegali, ani poszli za wolą Boga, przeto groźnie i rychło natrze On na was, będzie bowiem sąd surowy nad panującymi. Najmniejszy znajdzie litościwe przebaczenie, ale mocnych czeka mocna kara. Władca wszechrzeczy nie ulęknie się osoby ani me będzie zważał na wielkość. On bowiem stworzył małego i wielkiego i jednakowo o wszystkich się troszczy, ale możnym grozi surowe badanie. Do was więc zwracam się, władcy, byście się nauczyli mądrości i nie upadli. Bo ci, co świętości święcie przestrzegają, dostąpią uświęcenia, a którzy się tego nauczyli, ci znajdą słowa obrony. Pożądajcie więc słów moich, pragnijcie, a znajdziecie naukę.

Ewangelia (Łk 17,11-19)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Zmierzając do Jerozolimy Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami”. Na ich widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom”. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec”. Do niego zaś rzekł: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

dzisiejsze czytania uczą nas odpowiedzialności i wdzięczności – dwóch postaw, które powinny być fundamentem życia człowieka wierzącego.

Księga Mądrości przypomina, że każda władza i każde stanowisko pochodzi od Boga. To nie tylko dotyczy królów i przywódców, ale każdego, kto ma wpływ na innych: rodziców, przełożonych, nauczycieli, wychowawców. Bóg pyta, jak korzystamy z powierzonej nam odpowiedzialności: czy kierujemy się sprawiedliwością, troską i prawdą, czy może egoizmem i pychą. W oczach Boga wszyscy są równi – wielki i mały. Kto ma więcej, od tego Bóg więcej oczekuje. Dlatego mądrość zaczyna się od pokory i posłuszeństwa wobec Boga.

W Ewangelii widzimy dziesięciu trędowatych, którzy zostali uzdrowieni przez Jezusa. Ale tylko jeden z nich wrócił, aby podziękować. Dziesięciu dostało zdrowie ciała, ale tylko ten jeden otrzymał także uzdrowienie serca. Bo wdzięczność otwiera nas na Boga, a niewdzięczność zamyka serce i prowadzi do pychy, jakby wszystko było „naszą zasługą”. Jezus uczy nas, że uzdrowienie i łaski to dar, a dziękczynienie jest odpowiedzią wiary.

Pamiętajmy, że to Bóg daje nam życie, możliwości i ludzi wokół nas, a my mamy za to odpowiadać z miłością i pokorą. I nie zapominajmy o wdzięczności – bo serce, które umie dziękować, jest sercem naprawdę wierzącym.

Krótka nauka na dziś

Bóg patrzy nie na wielkość człowieka, ale na jego serce i odpowiedzialność za dobro. Wdzięczność otwiera nas na Boga, a niewdzięczność zamyka serce na Jego łaskę.