Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Plemię narodu mego będzie znane wśród narodów i między ludami ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są szczepem błogosławionym Pana. Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: "Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie". Lecz On im odpowiedział: "Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca»? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.
Drodzy Bracia i Siostry,
Dzisiejsze czytania kierują nasz wzrok na Maryję i pokazują, jak wygląda serce człowieka całkowicie oddane Bogu.
W pierwszym czytaniu prorok Izajasz mówi o wielkiej radości płynącej z bliskości Boga. Człowiek, który ufa Panu, zostaje przyodziany „w szaty zbawienia” i „płaszcz sprawiedliwości”. Bóg sprawia, że dobro, świętość i Jego chwała rozkwitają w życiu tych, którzy do Niego należą.
W Ewangelii widzimy dwunastoletniego Jezusa, który pozostaje w świątyni. Maryja i Józef szukają Go z niepokojem przez trzy dni. Gdy Go odnajdują, Jezus przypomina im, że powinien być w sprawach swojego Ojca. Rodzice nie rozumieją jeszcze w pełni tych słów, ale Maryja nie buntuje się ani nie obraża. Zachowuje wszystko w swoim sercu i rozważa to przed Bogiem. Jezus wraca z nimi do Nazaretu i jest im posłuszny.
W życiu każdego z nas są sytuacje, których nie rozumiemy. Modlimy się, a odpowiedź nie przychodzi. Spotykają nas trudności, choroby czy rozczarowania. Maryja pokazuje, że nie trzeba rozumieć wszystkiego od razu. Warto zaufać Bogu i cierpliwie zachowywać Jego słowo w sercu.
Drugą lekcją jest szukanie Jezusa. Maryja i Józef nie spoczęli, dopóki Go nie odnaleźli. Tak samo my, gdy oddalimy się od Boga przez grzech, zaniedbanie modlitwy czy codzienny pośpiech, powinniśmy na nowo Go szukać. Kto szuka Jezusa szczerze, ten zawsze Go odnajdzie.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami