Słowo na dziś - 14.03.2026

1. czytanie (Oz 6, 1-6)

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Chodźcie, powróćmy do Pana! On nas zranił i On też uleczy, On to nas pobił, On ranę przewiąże. Po dwu dniach przywróci nam życie, a dnia trzeciego nas dźwignie i żyć będziemy w Jego obecności. Poznajmy, dążmy do poznania Pana; Jego przyjście jest pewne jak poranek, jak wczesny deszcz przychodzi On do nas, jak deszcz późny, co nasyca ziemię. "Cóż ci mogę uczynić, Efraimie, co pocznę z tobą, Judo? Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu albo do rosy, która prędko znika. Dlatego ciosałem cię przez proroków, słowami ust mych pouczałem, a Prawo moje zabłysło jak światło. Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń".

Ewangelia (Łk 18, 9-14)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus opowiedział niektórym, co dufni byli w siebie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: "Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: „Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie: zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam”. A celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!” Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W pierwszym czytaniu prorok Ozeasz zachęca ludzi, aby wrócili do Boga. Mówi, że nawet jeśli człowiek zgrzeszył i oddalił się od Boga, to Bóg chce go uleczyć i przywrócić mu życie. Jednocześnie Bóg przypomina ważną rzecz: nie wystarczą same religijne obrzędy i ofiary. Najważniejsze jest prawdziwe serce, które kocha Boga i chce Go naprawdę poznawać.

W Ewangelii Jezus Chrystus opowiada przypowieść o dwóch ludziach modlących się w świątyni. Jeden z nich, faryzeusz, chwali się przed Bogiem swoją pobożnością i uważa się za lepszego od innych. Drugi, celnik, uznaje swoją słabość i prosi Boga o miłosierdzie. Jezus mówi, że to właśnie pokorny celnik został wysłuchany przez Boga.

Bóg patrzy nie tylko na nasze zewnętrzne religijne praktyki, ale przede wszystkim na serce. Można wiele się modlić i robić dobre rzeczy, ale jeśli w sercu jest pycha i pogarda dla innych, to taka wiara traci sens.

Najważniejsza jest pokora i szczerość wobec Boga. Człowiek, który potrafi przyznać się do swoich błędów i prosi o miłosierdzie, jest bliżej Boga niż ten, kto uważa się za doskonałego.

Krótka nauka na dziś

Bóg pragnie szczerego i pokornego serca bardziej niż zewnętrznych religijnych gestów. Kto uznaje swoją słabość i prosi Boga o miłosierdzie, ten naprawdę zbliża się do Boga.