Słowo na dziś - 14.05.2025

1. czytanie (Dz 1,15-17.20-26)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Piotr w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił: „Bracia, musiało się wypełnić słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jezusa, bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu. Napisano bowiem w Księdze Psalmów: "Niech opustoszeje dom jego i niech nikt w nim nie mieszka. A urząd jego niech inny obejmie". Trzeba więc, aby jeden z tych którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, począwszy od chrztu Janowego aż do dnia, w którym został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania”. Postawiono dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja. I tak się pomodlili: „Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą”. I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu apostołów.

Ewangelia (J 15,9-17)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej. Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna. To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy kto życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią nam o dwóch ważnych sprawach: o odpowiedzialności za wspólnotę i o sile miłości.

W Dziejach Apostolskich widzimy, jak po zdradzie Judasza apostołowie nie rozpaczają, ale szukają rozwiązania. Modlą się i wybierają Macieja, który dołącza do grona Dwunastu. To znak, że Kościół – nawet w obliczu trudnych doświadczeń – trwa dzięki modlitwie, jedności i odpowiedzialności za misję. Każdy z nas może być takim „Maciejem”, wybranym, by nieść Ewangelię dalej.

W Ewangelii Jezus mówi nam wprost, czego oczekuje: „Miłujcie się wzajemnie”. Miłość nie jest uczuciem chwilowym, ale postawą, która kosztuje, która czasem wymaga poświęcenia – nawet życia. Jezus nazywa nas swoimi przyjaciółmi, nie sługami. A prawdziwy przyjaciel nie zostawia w potrzebie. Trwanie w miłości Boga i okazywanie jej innym to owoc, do którego zostaliśmy powołani.

Krótka nauka na dziś

Bóg wybiera nas, byśmy działali w Jego imię i budowali wspólnotę w duchu miłości i wierności. Naszym zadaniem jest miłować innych tak, jak Jezus ukochał nas – aż do końca.