Słowo na dziś - 15.04.2025

1. czytanie (Iz 49,1-6)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Posłuchajcie mnie, wyspy; ludy najdalsze, uważajcie: Pan mnie powołał już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię. Ja zaś mówiłem: Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. A mówił: To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.

Ewangelia (J 13,21-33.36-38)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus w czasie wieczerzy z uczniami swoimi doznał głębokiego wzruszenia i tak oświadczył: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi. Spoglądali uczniowie jeden na drugiego niepewni, o kim mówi. Jeden z uczniów Jego - ten, którego Jezus miłował - spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: Kto to jest? O kim mówi? Ten oparł się zaraz na piersi Jezusa i rzekł do Niego: Panie, kto to jest? Jezus odparł: To ten, dla którego umaczam kawałek /chleba/, i podam mu Umoczywszy więc kawałek /chleba/, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty A po spożyciu kawałka /chleba/ wszedł w niego szatan. Jezus zaś rzekł do niego: Co chcesz czynić, czyń prędzej. Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: Zakup, czego nam potrzeba na święto, albo żeby dał coś ubogim. A on po spożyciu kawałka /chleba/ zaraz wyszedł. A była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus: Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Rzekł do Niego Szymon Piotr: Panie, dokąd idziesz? Odpowiedział mu Jezus: Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz. Powiedział Mu Piotr: Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? życie moje oddam za Ciebie. Odpowiedział Jezus: życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W dzisiejszych czytaniach widzimy dwie bardzo poruszające sceny: jedna mówi o powołaniu i misji, druga – o zdradzie i słabości. Obie uczą nas, że choć życie wiary nie zawsze jest łatwe, to Bóg jest z nami – cierpliwy, wierny i miłosierny.

W pierwszym czytaniu prorok Izajasz opowiada o swoim powołaniu. Mówi, że Bóg wybrał go jeszcze zanim się urodził, by był Jego sługą, światłem dla narodów i znakiem nadziei. Choć sam prorok czuł się czasem zmęczony i bezowocny, to ufał, że jego praca ma sens – bo to Bóg daje owoc, nie człowiek. To piękna lekcja, że nawet gdy czujemy się niewystarczający, Bóg nas nie odrzuca, tylko posyła dalej.

W Ewangelii widzimy Jezusa w ostatnich chwilach przed męką. Wie, że jeden z Jego najbliższych uczniów Go zdradzi – i że inny się Go wyprze. A mimo to nie przestaje ich kochać. Mówi Piotrowi, że choć się Go zaprze, to potem pójdzie za Nim. Jezus nie potępia, tylko pokazuje prawdę i daje nadzieję. On wie, że nasze serca czasem zawodzą, ale też wie, do czego jesteśmy zdolni, jeśli tylko się nawrócimy i zaufamy Jemu.

Bóg powołuje każdego z nas do czegoś wielkiego, nawet jeśli czujemy się słabi. On zna nasze grzechy i słabości, ale nigdy się nas nie wyrzeka – czeka na nasze „wróć”.

Krótka nauka na dziś

Bóg ma plan dla każdego z nas, nawet gdy upadamy. Nie chodzi o to, by być doskonałym, ale by wracać do Boga z sercem otwartym.