1. czytanie (Wj 2,1-15a)

Czytanie z Księgi Wyjścia

Pewien człowiek z pokolenia Lewiego przyszedł, aby wziąć za żonę jedną z kobiet z tegoż pokolenia. Ta kobieta poczęła i urodziła syna, a widząc, że jest piękny, ukrywała go przez trzy miesiące. A nie mogąc ukrywać go dłużej, wzięła skrzynkę z papirusu, powlekła ją żywicą i smołą, i włożywszy w nią dziecko, umieściła w sitowiu na brzegu rzeki. Siostra zaś jego stała z dala, aby widzieć, co się z nim stanie. A córka faraona zeszła ku rzece, aby się wykąpać, a jej służące przechadzały się nad brzegiem rzeki. Gdy spostrzegła skrzynkę pośród sitowia, posłała służącą, aby ją przyniosła. A otworzywszy ją, zobaczyła dziecko: był to płaczący chłopczyk. Ulitowała się nad nim mówiąc: Jest on spośród dzieci Hebrajczyków. Jego siostra rzekła wtedy do córki faraona: Chcesz, a pójdę zawołać ci karmicielkę spośród kobiet Hebrajczyków, która by wykarmiła ci to dziecko? Idź - powiedziała jej córka faraona. Poszła wówczas dziewczyna zawołać matkę dziecka. Córka faraona tak jej powiedziała: Weź to dziecko i wykarm je dla mnie, a ja dam ci za to zapłatę. Wówczas kobieta zabrała dziecko i wykarmiła je. Gdy chłopiec podrósł, zaprowadziła go do córki faraona, i był dla niej jak syn. Dała mu imię Mojżesz mówiąc: Bo wydobyłam go z wody. W tym czasie Mojżesz dorósł, poszedł odwiedzić swych rodaków i zobaczył jak ciężko pracują. Ujrzał też Egipcjanina bijącego pewnego Hebrajczyka, jego rodaka. Rozejrzał się więc na wszystkie strony, a widząc, że nie ma nikogo, zabił Egipcjanina i ukrył go w piasku. Wyszedł znowu nazajutrz, a oto dwaj Hebrajczycy kłócili się ze sobą. I rzekł do winowajcy: Czemu bijesz twego rodaka? A ten mu odpowiedział: Któż cię ustanowił naszym przełożonym i rozjemcą? Czy chcesz mię zabić, jak zabiłeś Egipcjanina? Przeląkł się Mojżesz i pomyślał: Z całą pewnością sprawa się ujawniła. Także faraon usłyszał o tej sprawie i usiłował stracić Mojżesza.

Ewangelia (Mt 11,20-24)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły. Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam, jak ważne są zaufanie Bogu i gotowość do zmiany swojego życia.

Pierwsze czytanie opowiada o Mojżeszu – dziecku, które zostało cudownie ocalone. Choć groziła mu śmierć, Bóg przez opatrzność ocalił go przez córkę faraona. Mojżesz dorastał w pałacu, ale nie zapomniał o swoim pochodzeniu. Gdy zobaczył niesprawiedliwość wobec swojego ludu, nie mógł przejść obojętnie – i to stało się początkiem jego życiowej drogi, która zaprowadzi go do bycia wybawcą Izraela.

W Ewangelii Jezus wypomina miastom, że nie zareagowały na Jego znaki. Pokazał im moc Bożą, czynił cuda, uzdrawiał i nauczał – a oni mimo wszystko pozostali zamknięci, obojętni. Jezus nie mówi tego z gniewu, ale z bólu – bo wie, ile mogli otrzymać, gdyby tylko otworzyli serca.

Z tej lekcji płynie proste, ale mocne przesłanie: Bóg działa w naszym życiu – czasem cicho, czasem przez ludzi, czasem przez sumienie. Ale od nas zależy, czy odpowiemy. Czy pozwolimy się poruszyć i ruszymy za tym, co dobre – jak Mojżesz? Czy raczej zamkniemy się jak tamte miasta i zmarnujemy łaskę?

Krótka nauka na dziś

Bóg przemawia do nas na różne sposoby – przez znaki, wydarzenia, ludzi. Ważne, by mieć serce gotowe do odpowiedzi, zanim będzie za późno.