1. czytanie (Ap 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab)

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty; ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła syna – mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: "Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca"

Ewangelia (Łk 1, 39-56)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: "Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana". Wtedy Maryja rzekła: "Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. święte jest Jego imię, A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, co się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak przyobiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki". Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania kierują nasze oczy ku Maryi – Niewieście, która w Apokalipsie jawi się jako obleczona w słońce, z księżycem pod stopami i wieńcem z gwiazd na głowie. W tej wizji widzimy walkę dobra ze złem – Smoka chcącego zniszczyć Dziecko, które ma zbawić świat. Ale Bóg chroni zarówno Matkę, jak i Syna, pokazując, że Jego plan zbawienia jest silniejszy od wszelkich mocy ciemności.

Ewangelia przenosi nas w dom Elżbiety, gdzie Maryja niesie w swoim łonie Jezusa i wraz z Nim – radość, Ducha Świętego i błogosławieństwo. Jej serce pełne wiary wyśpiewuje Magnificat – hymn uwielbienia Boga, który wywyższa pokornych i nasyca głodnych. Maryja uczy nas, że prawdziwa wielkość rodzi się z zaufania Bogu i służby innym.

Bóg jest zwycięzcą w walce ze złem, a Jego moc objawia się w prostocie, pokorze i wierze – takiej, jaką miała Maryja. Jeśli będziemy nieść Jezusa innym, tak jak Ona, nasze życie stanie się źródłem błogosławieństwa.

Krótka nauka na dziś

Maryja pokazuje, że największą siłą człowieka jest pokorna wiara w Boga. Niosąc Jezusa światu, stajemy się narzędziami Jego zwycięstwa nad złem.