1. czytanie (Iz 50,4-9a)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał przyjść z pomocą strudzonemu, przez słowo krzepiące. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. Pan Bóg otworzył Mi ucho, a Ja się nie oparłem ani się cofnąłem. Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym Mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem. Pan Bóg Mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam. Blisko jest Ten, który Mnie uniewinni. Kto się odważy toczyć spór ze Mną? Wystąpmy razem! Kto jest moim oskarżycielem? Niech się zbliży do Mnie! Oto Pan Bóg Mnie wspomaga. Któż Mnie potępi?

Ewangelia (Mt 26,14-25)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów i rzekł: Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam. A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać. W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? On odrzekł: Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka, i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu . A gdy jedli, rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was mnie zdradzi. Bardzo tym zasmuceni zaczęli pytać jeden przez drugiego: Chyba nie ja, Panie? On zaś odpowiedział: Ten, który ze Mną rękę zanurza w misie, on Mnie zdradzi. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził. Wtedy Judasz, który Go miał zdradzić, rzekł: Czy nie ja, Rabbi? Odpowiedział mu: Tak jest, ty.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dziś Słowo Boże stawia przed nami dwa obrazy: obraz posłusznego Sługi Pańskiego i obraz zdrady – najboleśniejszej, bo pochodzącej z najbliższego kręgu.

W pierwszym czytaniu z Księgi Izajasza widzimy Sługę, który przyjmuje cierpienie z godnością i pokorą. Nie buntuje się, nie ucieka, nie odpowiada złem na zło. Wie, że Bóg jest przy nim, że go wspiera i nie zostawi w hańbie. Ten obraz odnosi się do samego Jezusa – to zapowiedź Jego cierpienia i wierności aż do końca.

Ewangelia pokazuje dramat Ostatniej Wieczerzy. Jezus – świadomy zdrady – siada do stołu z uczniami, łamie się z nimi chlebem, rozdaje swoje serce. A wśród nich siedzi Judasz – ten, który już postanowił wydać Nauczyciela. Jezus nie krzyczy, nie wyrzuca go. Mówi jasno, ale z miłością. Do końca daje szansę.

Bóg zna nasze serca, zna nasze zdrady, słabości i lęki – a mimo to nie przestaje nam ufać. Wzorem Jezusa uczmy się być wierni nawet w cierpieniu i nie odchodźmy od Boga, bo On zawsze przy nas trwa.

Krótka nauka na dziś

Bóg nie opuszcza tych, którzy cierpią w wierności. Nawet jeśli upadniesz – nie zdradzaj, lecz wróć do Niego z sercem skruszonym.