Słowo na dziś - 19.05.2026

1. czytanie (Dz 20,17-27)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł z Miletu posłał do Efezu i wezwał starszych Kościoła. A gdy do niego przybyli, przemówił do nich: „Wiecie, jakim byłem wśród was od pierwszej chwili, w której stanąłem w Azji. Jak służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i doświadczeń, które mnie spotkały z powodu zasadzek żydowskich. Jak nie uchylałem się tchórzliwie od niczego, co pożyteczne, tak że przemawiałem i nauczałem was publicznie i po domach, nawołując zarówno Żydów, jak i Greków do nawrócenia się do Boga i do wiary w Pana naszego Jezusa. A teraz, naglony Duchem, udaję się do Jerozolimy; nie wiem, co mnie tam spotka oprócz tego, że czekają mnie więzy i utrapienia, o czym zapewnia mnie Duch Święty w każdym mieście. Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: bylebym dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej. Wiem teraz, że wy wszyscy, wśród których przeszedłem głosząc królestwo, już mnie nie ujrzycie. Dlatego oświadczam wam dzisiaj: Nie jestem winien niczyjej krwi, bo nie uchylałem się tchórzliwie od głoszenia wam całej woli Bożej”

Ewangelia (J 17,1-11a)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie ostatniej wieczerzy Jezus podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: „Ojcze, nadeszła godzina! Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam, czym jest prawdziwe życie z Bogiem – to wierność, odwaga i relacja z Nim.

W pierwszym czytaniu święty Paweł żegna się ze wspólnotą, którą prowadził. Mówi, że służył Bogu z pokorą, mimo trudności i cierpienia. Nie wybierał łatwej drogi, ale był wierny temu, do czego został powołany. Wie, że czekają go kolejne trudności, ale nie ucieka. Najważniejsze dla niego jest to, żeby wypełnić swoją misję i być wiernym Bogu do końca.

W Ewangelii Jezus modli się do Ojca. Mówi, że życie wieczne to poznanie Boga i trwanie w relacji z Nim. Jezus pokazał ludziom, kim jest Bóg, i przekazał im Jego słowo. Modli się za swoich uczniów, bo wie, że zostają w świecie i będą potrzebować siły i opieki.

Dzisiejsza nauka jest bardzo konkretna: często szukamy w życiu wygody i bezpieczeństwa, a unikamy trudności. Tymczasem wiara to nie zawsze łatwa droga. To droga wierności – robienia dobra, nawet gdy jest ciężko. I najważniejsze: życie z Bogiem to nie tylko obowiązki czy zasady, ale relacja – poznawanie Go, zaufanie i trwanie przy Nim każdego dnia.

Krótka nauka na dziś