Słowo na dziś - 19.06.2026

1. czytanie (2 Krl 11, 1-4. 9-18. 20a)

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Kiedy Atalia, matka Ochozjasza, dowiedziała się, że jej syn umarł, wzięła się do wytępienia całego potomstwa królewskiego. Lecz Joszeba, córka króla Jorama, siostra Ochozjasza, zabrała Joasza, syna Ochozjasza, wyniósłszy go potajemnie spośród mordowanych synów królewskich, i przed wzrokiem Atalii ukryła go wraz z jego mamką w pokoju sypialnym, tak iż nie został zabity. Przebywał więc z nią sześć lat ukryty w świątyni Pańskiej, Atalia zaś panowała w kraju. W siódmym roku Jojada polecił sprowadzić setników, Karyjczyków i straż przyboczną, przyprowadził ich do siebie w świątyni Pańskiej. Zawarł z nimi układ i kazał im złożyć przysięgę w świątyni Pańskiej, i pokazał im syna królewskiego. Setnicy wykonali wszystko tak, jak im rozkazał kapłan Jojada. Każdy wziął swoich ludzi, zarówno tych, co podejmują służbę w szabat, jak i tych, co w szabat z niej schodzą, i przyszli do kapłana Jojady. Kapłan zaś wręczył setnikom włócznie i tarcze króla Dawida, które były w świątyni Pańskiej. Straż przyboczna ustawiła się wokół króla, każdy z bronią w ręku, od węgła południowego świątyni aż do północnego, przed ołtarzem i świątynią. Wówczas wyprowadził syna królewskiego, nałożył mu diadem i wręczył świadectwo; ustanowiono go królem i namaszczono. Wtedy klaskano w dłonie i wołano: «Niech żyje król!» Słysząc wrzawę ludu, Atalia udała się do ludu, do świątyni Pańskiej. Spojrzała: a oto król stoi przy kolumnie – zgodnie ze zwyczajem, dowódcy i trąby dokoła króla, cała ludność kraju raduje się i dmie w trąby. Atalia więc rozdarła szaty i zawołała: «Spisek! Spisek!» Wtedy kapłan Jojada wydał rozkaz setnikom dowodzącym wojskiem, polecając im: «Wyprowadźcie ją ze świątyni poza szeregi, a gdyby ktoś za nią poszedł, niech zginie od miecza!» Mówił bowiem kapłan: «Nie powinna zginąć w świątyni Pańskiej». Pochwycono ją, a gdy weszła na drogę, którą wjeżdżają konie do pałacu, tam poniosła śmierć. Jojada zawarł przymierze między Panem a królem i ludem, by byli ludem Pańskim, oraz między królem a ludem. Po czym cała ludność wyruszyła do świątyni Baala i zburzyła ją. Ołtarze jej i posągi potłuczono całkowicie, a Mattana, kapłana Baala, zabito przed ołtarzami. I postawił kapłan Jojada straż przed świątynią Pańską. Cała ludność kraju radowała się, a miasto zażywało spokoju.

Ewangelia (Mt 6, 19-23)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje. Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie rozświetlone. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!»

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o tym, że Bóg czuwa nad swoim ludem nawet wtedy, gdy wydaje się, że zło zwycięża, oraz przypominają, gdzie człowiek powinien szukać prawdziwego skarbu.

W pierwszym czytaniu słyszymy o małym Joaszu, który jako jedyny ocalał z królewskiego rodu. Przez wiele lat był ukrywany w świątyni, podczas gdy okrutna Atalia rządziła krajem. Jednak Bóg nie zapomniał o swojej obietnicy. W odpowiednim czasie Joasz został ogłoszony królem, a lud odnowił przymierze z Bogiem. Po latach niepokoju nastał pokój i radość.

W Ewangelii Jezus mówi, aby nie gromadzić sobie skarbów na ziemi, bo wszystko, co materialne, może przeminąć. Zachęca nas, byśmy gromadzili skarby w niebie przez dobro, miłość, uczciwość i wierność Bogu. Przypomina też, że tam, gdzie jest nasz skarb, tam będzie nasze serce.

Człowiek często martwi się o pieniądze, sukces, stanowisko czy rzeczy materialne. Jezus nie mówi, że są one złe, ale że nie mogą stać się najważniejszym celem życia. Wszystko, co ziemskie, kiedyś przeminie, natomiast dobro, które czynimy, pozostaje na wieczność.

Czytanie o Joaszu pokazuje również, że nawet gdy wydaje się, że zło ma przewagę, Bóg nadal działa. Czasem działa po cichu, ukrycie, ale nigdy nie opuszcza tych, którzy Mu ufają.

Krótka nauka na dziś