Panie, nie ma oprócz Ciebie boga, co ma pieczę nad wszystkim, abyś miał dowodzić, że nie sądzisz niesprawiedliwie, Podstawą Twojej sprawiedliwości jest Twoja potęga, wszechwładza Twa sprawia, że wszystko oszczędzasz. Moc swą przejawiasz, gdy się nie wierzy w pełnię Twej potęgi, i karzesz zuchwalstwo świadomych. Potęgą władasz, a sądzisz łagodnie i rządzisz nami z wielką oględnością, bo do Ciebie należy moc, gdy zechcesz. Nauczyłeś lud swój tym postępowaniem, że sprawiedliwy powinien być dobrym dla ludzi. I wlałeś synom swym wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie.
Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, [wie], że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast? Odpowiedział im: Nieprzyjazny człowiek to sprawił. Rzekli mu słudzy: Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go? A on im odrzekł: Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza. Inną przypowieść im powiedział: Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach. Powiedział im inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło. To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata. Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście! On odpowiedział: Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!
Drodzy Bracia i Siostry,
Dzisiejsze czytania mówią o cierpliwości Boga i o tym, że dobro zawsze ma szansę zwyciężyć, nawet jeśli na początku wydaje się małe i słabe.
W pierwszym czytaniu Księga Mądrości przypomina, że Bóg jest wszechmocny, ale nie wykorzystuje swojej siły, aby niszczyć. Przeciwnie – jest cierpliwy, sprawiedliwy i miłosierny. Daje człowiekowi czas na zmianę życia i nawrócenie. Uczy nas, że prawdziwa siła nie polega na surowości, ale na dobroci i przebaczeniu.
W Ewangelii Jezus opowiada przypowieść o pszenicy i chwaście. Gospodarz nie każe od razu wyrywać chwastu, ponieważ mogłaby ucierpieć także dobra pszenica. Czeka do czasu żniw, kiedy wszystko będzie można sprawiedliwie oddzielić. Jezus wyjaśnia, że podobnie jest w naszym świecie. Dobro i zło rosną obok siebie, ale Bóg zna ludzkie serca i we właściwym czasie wyda sprawiedliwy sąd.
Jezus opowiada też o ziarnku gorczycy i o zaczynie. Choć są bardzo małe, potrafią dokonać wielkich rzeczy. Tak samo jest z dobrem. Jeden dobry uczynek, jedno przebaczenie, jedno życzliwe słowo mogą zmienić czyjeś życie. Nie trzeba robić wielkich rzeczy, aby budować Boże królestwo.
To czytanie uczy nas także, aby nie wydawać zbyt szybko wyroków na innych. Czasem człowiek, który dziś błądzi, jutro może się nawrócić. Bóg daje każdemu szansę i oczekuje, że my również będziemy cierpliwi wobec siebie nawzajem.
Nie zniechęcaj się, gdy wokół widzisz zło albo gdy wydaje ci się, że dobro przegrywa. Bóg działa cierpliwie i wie, kiedy nadejdzie czas sprawiedliwości. Ty natomiast siej dobro każdego dnia, nawet jeśli wydaje się ono małe i niezauważalne. W oczach Boga żaden dobry czyn nie jest stracony.
Bóg jest cierpliwy i daje każdemu człowiekowi czas na nawrócenie. Nawet najmniejsze dobro ma wielką wartość i z czasem może przynieść piękne owoce.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami
