Słowo na dziś - 20.02.2026

1. czytanie (Iz 58, 1-9a)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan Bóg: "Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba! Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy! Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi, jak naród, który kocha sprawiedliwość i nie porzuca prawa swego Boga. Proszą Mnie o sprawiedliwe prawa, pragną bliskości Boga: „Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Ty tego nie uznałeś?” Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich swoich robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród niegodziwego walenia pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie – czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej postem, który Ja wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić na wolność uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, do domu wprowadzić biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzeknie: „Oto jestem!”

Ewangelia (Mt 9, 14-15)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Po powrocie Jezusa z krainy Gadareńczyków podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: "Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?" Jezus im rzekł: "Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Prorok Izajasz przekazuje mocne słowo Boga. Lud pości, modli się i narzeka, że Bóg nie odpowiada. A Bóg mówi jasno: wasz post jest pusty, bo jednocześnie krzywdzicie innych, kłócicie się i myślicie tylko o sobie. Prawdziwy post to nie smutna mina i zewnętrzne umartwienia, ale konkretne dobro: pomoc biednym, sprawiedliwość, miłosierdzie i troska o drugiego człowieka. Taki post Bóg przyjmuje i na taki odpowiada.

W Ewangelii Jezus Chrystus tłumaczy, że post ma sens wtedy, gdy jest przeżywany we właściwym czasie i z właściwą intencją. Uczniowie Jezusa nie poszczą, bo On jest z nimi – jak pan młody na weselu. Przyjdzie jednak czas postu, gdy zabraknie Jego widzialnej obecności. Jezus uczy, że post to nie zwyczaj dla samego zwyczaju, ale odpowiedź serca na Boga.

Bóg nie chce religii „na pokaz”. Nie wystarczy pościć, jeśli nie zmieniamy serca i nie kochamy ludzi. Post, modlitwa i wyrzeczenie mają nas uczyć miłości, wrażliwości i dobra wobec innych.

Krótka nauka na dziś

Prawdziwy post to miłość i pomoc drugiemu człowiekowi. Bóg słucha tych, którzy zmieniają serce, a nie tylko zachowanie.