1. czytanie (Rdz 12, 1-9)

Czytanie z Księgi Rodzaju

Pan Bóg rzekł do Abrama: "Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy tobie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi". Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał, a z nim poszedł i Lot. Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu. I zabrał Abram z sobą swoją żonę, Saraj, swego bratanka, Lota, i cały dobytek, jaki obaj posiadali, oraz służbę, którą nabyli w Charanie, i wyruszyli, aby się udać do Kanaanu. Gdy zaś przybyli do Kanaanu, Abram przeszedł przez ten kraj aż do pewnej miejscowości koło Sychem, do dębu More. – A w kraju tym mieszkali wówczas Kananejczycy. Pan, ukazawszy się Abramowi, rzekł: "Twojemu potomstwu oddaję właśnie tę ziemię". Abram zbudował tam ołtarz dla Pana, który mu się ukazał. Stamtąd zaś przeniósł się na wzgórze na wschód od Betel i rozbił swój namiot pomiędzy Betel od zachodu i Aj od wschodu. Tam również zbudował ołtarz dla Pana i wzywał imienia Jego. Zwinąwszy namioty, Abram wędrował z miejsca na miejsce w stronę Negebu.

Ewangelia (Mt 7, 1-5)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą. Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, podczas gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam dwie bardzo ważne postawy: zaufanie wobec Boga i pokorę wobec drugiego człowieka.

W pierwszym czytaniu Bóg wzywa Abrama, by opuścił wszystko, co zna – swoją ziemię, dom, rodzinę – i poszedł w nieznane. Abram nie pyta „dokąd?”, nie żąda mapy ani planu. Po prostu ufa i idzie. I właśnie za to Bóg go błogosławi. To zaufanie sprawia, że Abram staje się ojcem wielkiego narodu – staje się błogosławieństwem dla świata.

W Ewangelii Jezus przestrzega nas przed osądzaniem innych. Mówi jasno: zanim zaczniemy wytykać błędy innym, spójrzmy najpierw na siebie. Łatwo widzieć czyjąś słabość, ale trudniej przyznać się do własnych grzechów. Jezus zaprasza nas do pokory i szczerości wobec siebie – dopiero wtedy możemy naprawdę pomagać innym.

Krótka nauka na dziś

Zaufaj Bogu, nawet jeśli nie wiesz, dokąd prowadzi – On wie. Zamiast sądzić innych, najpierw zmień siebie.