Słowo na dziś - 24.06.2025

1. czytanie (Iz 49,1-6)

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Wyspy, posłuchajcie mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: „Tyś sługą moim, w tobie się rozsławię”. Ja zaś mówiłem: „Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą”. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. I rzekł mi: „To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”.

Ewangelia (Łk 1,57-66.80)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: „Nie, lecz ma otrzymać imię Jan”. Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się. zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania przypominają nam, że każdy człowiek ma swoje wyjątkowe powołanie od Boga – niezależnie od tego, kiedy i jak przychodzi na świat. Bóg zna nas jeszcze zanim się narodzimy. Już wtedy ma wobec nas plan. Tak było z prorokiem Izajaszem, który w pierwszym czytaniu opowiada, że Bóg powołał go jeszcze w łonie matki, by niósł światło i nadzieję ludziom. Chociaż sam Izajasz czuł czasem, że jego wysiłki są daremne, ufał, że jego praca nie idzie na marne, bo jest w rękach Boga.

W Ewangelii widzimy narodziny Jana Chrzciciela. Choć wydawało się, że Elżbieta i Zachariasz są już za starzy na dziecko, Bóg miał wobec ich syna wielki plan. Nawet jego imię – Jan, czyli „Bóg jest łaskawy” – było znakiem, że to dziecko nie należy tylko do rodziny, ale do całego ludu. I że to Bóg nadaje sens i kierunek jego życiu.

To ważna lekcja dla nas wszystkich. Bóg zna każdego z nas po imieniu. Nie jesteśmy przypadkiem. Każdy z nas ma coś do zrobienia – dla innych, dla Kościoła, dla świata. I nawet jeśli nie wszystko rozumiemy albo czujemy się mało ważni – On już ma dla nas drogę i daje siłę, żeby nią iść.

Krótka nauka na dziś

Bóg zna cię od zawsze i ma dla ciebie plan pełen sensu. Zaufaj Mu, nawet jeśli jeszcze nie wiesz, dokąd cię prowadzi.