Słowo na dziś - 27.11.2025

1. czytanie (Dn 6,12-28)

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Mężowie podbiegli gromadnie i znaleźli Daniela modlącego się i wzywającego Boga. Udali się więc do króla i oznajmili mu w sprawie zakazu królewskiego: „Czy nie kazałeś, królu, ogłosić dekretu, że ktokolwiek prosiłby w ciągu trzydziestu dni o coś jakiegokolwiek boga lub człowieka poza tobą, ma być wrzucony do jaskini lwów?” W odpowiedzi król rzekł: „Sprawę rozstrzygnięto według nienaruszalnego prawa Medów i Persów”. Na to odpowiedzieli zwracając się do króla: „Daniel, ten mąż spośród uprowadzonych z Judy, nie liczy się z tobą, królu, ani z zakazem wydanym przez ciebie. Trzy razy dziennie odmawia swoje modlitwy”. Gdy król usłyszał te słowa, ogarnął go smutek, postanowił uratować Daniela i aż do zachodu słońca usiłował znaleźć sposób, by go ocalić. Lecz ludzie ci pospieszyli gromadnie do króla, mówiąc: „Wiedz, królu, że zgodnie z prawem Medów i Persów żaden zakaz ani dekret wydany przez króla nie może być odwołany”. Wtedy król wydał rozkaz, by sprowadzono Daniela i wrzucono do jaskini lwów. Król zwrócił się do Daniela i rzekł: „Twój Bóg, któremu tak wytrwale służysz, uratuje cię”. Przyniesiono kamień i zatoczono go na otwór jaskini lwów. Król zapieczętował go swoją pieczęcią i pieczęcią swych możnowładców, aby nic nie uległo zmianie w sprawie Daniela. Następnie król odszedł do swego pałacu i pościł przez noc, nie kazał wprowadzić do siebie nałożnic, a sen odszedł od niego. Król wstał o świcie i udał się spiesznie do jaskini lwów. Gdy był blisko jaskini, wołał do Daniela głosem pełnym bólu: „Danielu, sługo żyjącego Boga, czy Bóg, któremu służysz tak wytrwale, mógł cię wybawić od lwów?” Wtedy Daniel odpowiedział królowi: „Królu, żyj wiecznie. Mój Bóg posłał swego anioła i on zamknął paszczę lwom; nie wyrządziły mi one krzywdy, ponieważ On uznał mnie za niewinnego; a także wobec ciebie nie uczyniłem nic złego”. Uradował się z tego król i rozkazał wydobyć Daniela z jaskini lwów; nie znaleziono na nim żadnej rany, bo zaufał swemu Bogu. Na rozkaz króla przyprowadzono mężów, którzy oskarżyli Daniela, i wrzucono do jaskini lwów ich samych oraz ich dzieci i żony. Nim jeszcze wpadli na dno jaskini, pochwyciły ich lwy i zmiażdżyły ich kości. Król Dariusz napisał do wszystkich narodów, ludów i języków zamieszkałych po całej ziemi: „Wasz pokój niech będzie wielki. Wydaję niniejszym dekret, by na całym obszarze mojego królestwa odczuwano lęk i drżenie przed Bogiem Daniela. Bo On jest Bogiem żyjącym i trwa na wieki. On ratuje i uwalnia, dokonuje znaków i cudów na niebie i na ziemi. On uratował Daniela z mocy lwów”.

Ewangelia (Łk 21,20-28)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Skoro ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wtedy wiedzcie, że jej spustoszenie jest bliskie. Wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry; ci, którzy są w mieście, niech z niego uchodzą, a ci po wsiach, niech do niego nie wchodzą. Będzie to bowiem czas pomsty, aby się spełniło wszystko, co jest napisane. Biada brzemiennym i karmiącym w owe dni. Będzie bowiem wielki ucisk na ziemi i gniew na ten naród: jedni polegną od miecza, a drugich zapędzą w niewolę między wszystkie narody. A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą. Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W pierwszym czytaniu widzimy Daniela, człowieka wiernego Bogu mimo zakazu modlitwy. Nie bał się ludzi, nie kalkulował, co straci. Wiedział, że więź z Bogiem jest ważniejsza niż jakiekolwiek ziemskie groźby. Za tę wierność trafił do jaskini lwów. Ale Bóg go ocalił — nie dlatego, że unikał trudności, lecz dlatego, że pozostał wierny Temu, którego kochał. Król widząc cud, sam uznał, że Bóg Daniela jest Bogiem żywym.
To przypomina nam, że prawdziwa siła nie pochodzi z układów, sprytu ani lęku, ale z zaufania Bogu. Kto trwa przy Nim, tego On nie opuszcza.

W Ewangelii Jezus mówi o czasach trudnych, pełnych niepokoju i lęku. Mówi o tym wprost: będą chwile, które przerastają ludzkie możliwości. Ale dodaje ważne słowa: „nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie”. Bóg nie obiecuje, że w życiu nie będzie burz. On obiecuje, że w tych burzach będzie z nami.
Nasza nadzieja nie zależy od tego, co widzą oczy, ale od tego, komu ufamy.

Nauka jest prosta: nie bój się być wiernym Bogu, nawet wtedy, gdy świat robi coś przeciwnego. Kiedy trudności przyjdą, nie opuszczaj głowy, bo Bóg jest blisko, a Jego pomoc przychodzi w swoim czasie.

Krótka nauka na dziś

Wierność Bogu daje prawdziwą siłę i pokój serca, którego nie zabiorą żadne przeciwności. W chwilach lęku podnoś głowę ku Bogu — bo On zawsze nadchodzi z pomocą.