Słowo na dziś - 29.06.2026

1. czytanie (Dz 12,1-11)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

W owych dniach Herod zaczął prześladować niektórych członków Kościoła. Ściął mieczem Jakuba, brata Jana, a gdy spostrzegł, że to spodobało się Żydom, uwięził nadto Piotra. A były to dni Przaśników. Kiedy go pojmał, osadził w więzieniu i oddał pod straż czterech oddziałów, po czterech żołnierzy każdy, zamierzając po Święcie Paschy wydać go ludowi. Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga. W nocy, po której Herod miał go wydać, Piotr, skuty podwójnym łańcuchem, spał między dwoma żołnierzami, a strażnicy przed bramą strzegli więzienia. Wtem zjawił się anioł Pański i światłość zajaśniała w celi. Trąceniem w bok obudził Piotra i powiedział: „Wstań szybko!” Równocześnie z rąk Piotra opadły kajdany. „Przepasz się i włóż sandały!” - powiedział mu anioł. A gdy to zrobił, rzekł do niego: „Narzuć płaszcz i chodź za mną!" Wyszedł więc i szedł za nim, ale nie wiedział, czy to, co czyni anioł, jest rzeczywistością; zdawało mu się, że to widzenie. Minęli pierwszą i drugą straż i doszli do żelaznej bramy, prowadzącej do miasta. Ta otwarła się sama przed nimi. Wyszli więc, przeszli jedną ulicę i natychmiast anioł odstąpił od niego. Wtedy Piotr przyszedł do siebie i rzekł: „Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z ręki Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwali Żydzi”.

Ewangelia (Mt 16,13-19)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?” A oni odpowiedzieli: „Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków”. Jezus zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Odpowiedział Szymon Piotr: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Na to Jezus mu rzekł: „Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego: cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam dwie ważne prawdy: moc wiary oraz opiekę Boga nad swoim Kościołem.

W pierwszym czytaniu słyszymy o świętym Piotrze, który został uwięziony przez króla Heroda. Wydawało się, że nie ma dla niego ratunku – był pilnowany przez wielu żołnierzy i skuty łańcuchami. Jednak wspólnota wierzących nieustannie modliła się za niego. Bóg wysłuchał tych modlitw i posłał anioła, który wyprowadził Piotra z więzienia. To pokazuje, że nawet wtedy, gdy po ludzku nie widzimy wyjścia, Bóg może otworzyć drzwi, których nikt nie potrafi otworzyć.

W Ewangelii Jezus pyta uczniów: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Piotr odpowiada z wiarą: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Za tę odpowiedź Jezus nazywa go skałą, na której zbuduje swój Kościół. Nie dlatego, że Piotr był doskonały, ale dlatego, że zaufał Bogu i odważnie wyznał swoją wiarę.

Te czytania stawiają także pytanie każdemu z nas: Kim jest Jezus w moim życiu? Czy jest tylko postacią z historii, czy naprawdę moim Panem i przewodnikiem? Wiara nie polega jedynie na znajomości modlitw czy chodzeniu do kościoła. Prawdziwa wiara zaczyna się wtedy, gdy powierzamy Jezusowi swoje życie, problemy i przyszłość.

Warto też zauważyć siłę wspólnej modlitwy. To modlitwa Kościoła towarzyszyła Piotrowi w więzieniu. Kiedy modlimy się za innych, możemy stać się narzędziem Bożej pomocy, nawet jeśli nie widzimy od razu owoców.

Bóg jest blisko człowieka, który Mu ufa, nawet w najtrudniejszych sytuacjach. A wiara staje się mocna wtedy, gdy nie tylko mówimy o Jezusie, ale naprawdę idziemy za Nim każdego dnia.

Krótka nauka na dziś