1. czytanie (1 J 2, 3-11)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi: Po tym poznajemy, że znamy Jezusa, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: «znam Go», a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. Po tym właśnie poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak on postępował. Umiłowani, nie piszę do was o nowym przykazaniu, ale o przykazaniu istniejącym od dawna, które mieliście od samego początku; tym dawnym przykazaniem jest nauka, którą posłyszeliście. A jednak piszę wam o nowym przykazaniu, które prawdziwe jest w Nim i w nas, ponieważ ciemności ustępują, a jaśnieje już prawdziwa światłość. Kto twierdzi, że żyje w światłości, a nienawidzi brata swego, dotąd jeszcze jest w ciemności. Kto miłuje swego brata, ten trwa w światłości i nie może się potknąć. Kto zaś swojego brata nienawidzi, żyje w ciemności i działa w ciemności, i nie wie, dokąd idzie, ponieważ ciemności dotknęły ślepotą jego oczy.

Ewangelia (Łk 2, 22-35)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela». A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Pierwsze czytanie mówi jasno: jeśli naprawdę znamy Boga, to widać to po naszym życiu. Ten, kto kocha innych i zachowuje Boże przykazania, chodzi w światłości. Kto nienawidzi brata, żyje w ciemności, nawet jeśli udaje, że jest blisko Boga.

W Ewangelii widzimy Maryję i Józefa, którzy przynoszą małego Jezusa do świątyni. Tam spotykają Symeona – człowieka, który całe życie czekał na obiecanego Mesjasza. Gdy bierze Jezusa na ręce, rozpoznaje w Nim Zbawiciela – światło dla wszystkich narodów. Zapowiada też Maryi, że Jej droga będzie trudna, ale przez Jezusa ujawni się prawda o ludzkich sercach.

Bóg działa w światłości – tam, gdzie jest miłość, dobro i przebaczenie. Jeśli chcemy naprawdę iść za Jezusem, musimy to okazywać w codziennych relacjach, szczególnie wobec najbliższych. Symeon, żyjąc w bliskości Boga, potrafił rozpoznać Jego obecność – my również możemy „zobaczyć” Boga, jeśli nasze serca będą pełne miłości, a nie gniewu czy zazdrości. Jezus jest światłem, które pokazuje prawdę o nas samych: czy żyjemy w świetle, czy w ciemności.

Krótka nauka na dziś

Prawdziwa wiara objawia się w miłości do drugiego człowieka. Kto kocha, chodzi w światłości i potrafi rozpoznać Boga obecnego w swoim życiu.