1. czytanie (Dz 5,17-26)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Arcykapłan i wszyscy jego zwolennicy, należący do stronnictwa saduceuszów, pełni zazdrości zatrzymali Apostołów i wtrącili ich do publicznego więzienia. Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich powiedział: Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa tego życia! Usłyszawszy to weszli o świcie do świątyni i nauczali. Tymczasem arcykapłan i jego stronnicy zwołali Sanhedryn i całą starszyznę synów Izraela. Posłali do więzienia, aby ich przyprowadzono. Lecz kiedy słudzy przyszli, nie znaleźli ich w więzieniu. Powrócili więc i oznajmili: Znaleźliśmy więzienie bardzo starannie zamknięte i strażników stojących przed drzwiami. Po otwarciu jednak nie znaleźliśmy wewnątrz nikogo. Kiedy dowódca straży świątynnej i arcykapłani usłyszeli te słowa, nie mogli pojąć, co się z nimi stało. Wtem nadszedł ktoś i oznajmił im: Ci ludzie, których wtrąciliście do więzienia, znajdują się w świątyni i nauczają lud. Wtedy dowódca straży poszedł ze sługami i przyprowadził ich, ale bez użycia siły, bo obawiali się ludu, by ich samych nie ukamienował.

Ewangelia (J 3,16-21)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Nikodema: Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego; każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania opowiadają o mocy wiary i o tym, jak Bóg działa tam, gdzie człowiek staje się Jego narzędziem.

W Dziejach Apostolskich widzimy Apostołów, którzy mimo uwięzienia nie rezygnują z głoszenia Ewangelii. Bóg sam posyła anioła, by ich uwolnił, a oni z odwagą wracają do świątyni i dalej nauczają o Jezusie. Ich postawa pokazuje, że gdy człowiek naprawdę służy Bogu, żadna ludzka przeszkoda nie jest w stanie Go zatrzymać.

W Ewangelii Jezus tłumaczy Nikodemowi, że Bóg nie przyszedł, by potępiać, ale by ratować. Ofiarował światu swojego Syna, aby każdy mógł żyć wiecznie. Ale ten dar wymaga decyzji – trzeba pójść za światłem, a nie uciekać w ciemność grzechu. Ci, którzy żyją uczciwie, nie boją się prawdy ani Boga.

Krótka nauka na dziś

Bóg daje nam wolność i światło – pytanie, czy chcemy z niego korzystać. Tylko ten, kto idzie za Jezusem, nie zatrzyma się na strachu, ale pójdzie z odwagą za prawdą i miłością.