1. czytanie (Dz 5, 34-42)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Pewien faryzeusz, imieniem Gamaliel, uczony w Prawie i poważany przez cały lud, kazał na chwilę usunąć apostołów i zabrał głos w Radzie: "Mężowie izraelscy – przemówił do nich – zastanówcie się dobrze, co macie uczynić z tymi ludźmi. Bo niedawno temu wystąpił Teudas, podając się za kogoś niezwykłego. Przyłączyło się do niego około czterystu ludzi, został on zabity, a wszyscy jego zwolennicy zostali rozproszeni i ślad po nich zaginął. Potem podczas spisu ludności wystąpił Judasz Galilejczyk i pociągnął lud za sobą. Zginął sam, i wszyscy jego zwolennicy zostali rozproszeni. Więc i teraz wam mówię: Zostawcie tych ludzi i puśćcie ich! Jeżeli bowiem od ludzi pochodzi ta myśl czy sprawa, rozpadnie się, a jeżeli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie ich zniszczyć, i oby się nie okazało, że walczycie z Bogiem". Usłuchali go. A przywoławszy apostołów, kazali ich ubiczować i zabronili im przemawiać w imię Jezusa, a potem zwolnili. A oni odchodzili sprzed Sanhedrynu i cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla Imienia Jezusa. Nie przestawali też co dzień nauczać w świątyni i po domach i głosić Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie.

Ewangelia (J 6, 1-15)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus udał się na drugi brzeg Jeziora Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego. Szedł za Nim wielki tłum, bo oglądano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: "Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?" A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co ma czynić. Odpowiedział Mu Filip: "Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać". Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: "Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?" Jezus zaś rzekł: "Każcie ludziom usiąść". A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: "Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło". Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, pozostałymi po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ludzie spostrzegli, jaki znak uczynił Jezus, mówili: "Ten prawdziwie jest prorokiem, który ma przyjść na świat". Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam, że to, co jest od Boga, ma w sobie prawdziwą siłę i nie da się tego zatrzymać.

W pierwszym czytaniu Apostołowie stają przed Radą i znów spotykają się z prześladowaniem. Gamaliel, mądry człowiek, mówi bardzo rozsądnie: jeśli to dzieło jest ludzkie, samo się rozpadnie, ale jeśli pochodzi od Boga, nikt go nie zniszczy. Apostołowie zostają ubiczowani i upokorzeni, ale zamiast się załamać, odchodzą z radością. Cieszą się, że mogli cierpieć dla Jezusa, i dalej głoszą Ewangelię.

W Ewangelii Jezus rozmnaża chleb dla tysięcy ludzi. Tłum jest głodny, uczniowie nie wiedzą, jak pomóc, bo po ludzku wydaje się to niemożliwe. Ale Jezus bierze to, co małe – pięć chlebów i dwie ryby – i sprawia cud. Wszyscy jedzą do syta, a jeszcze zostaje bardzo dużo. To pokazuje, że Bóg potrafi uczynić wielkie rzeczy nawet z tego, co wydaje się małe i niewystarczające.

Dzisiejsza nauka uczy nas, że jeśli nasze życie opieramy na Bogu, to nawet trudności, cierpienie czy przeciwności nie są w stanie nas złamać. Jezus pokazuje też, że nie trzeba mieć wiele, żeby czynić dobro – wystarczy dać Mu to, co mamy, a On potrafi z tego zrobić coś pięknego. Bóg działa tam, gdzie człowiek Mu ufa, nawet jeśli po ludzku sytuacja wydaje się beznadziejna.

Krótka nauka na dziś