Czytanie z Dziejów Apostolskich
Szczepan mówił do ludu i starszych, i uczonych: Twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy! Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wyście zdradzili Go teraz i zamordowali. Wy, którzy otrzymaliście Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegaliście go. Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego. A on pełen Ducha świętego patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga. A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: Panie Jezu, przyjmij ducha mego! Szaweł zaś zgadzał się na zabicie Szczepana.
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: Jakiego dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał im do jedzenia chleb z nieba. Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. Rzekli więc do Niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba! Odpowiedział im Jezus: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie.
Drodzy Bracia i Siostry,
Dzisiejsze czytania pokazują nam, że prawdziwa wiara daje człowiekowi siłę nawet w największym cierpieniu i że tylko Jezus potrafi naprawdę nasycić ludzkie serce.
W pierwszym czytaniu widzimy Szczepana – człowieka odważnego, pełnego Ducha Świętego. Mówi ludziom prawdę, choć wie, że może go to wiele kosztować. Nie chce nikogo obrazić, ale chce obudzić ich sumienia. Za tę prawdę spotyka go nienawiść i śmierć. A jednak w tej strasznej chwili Szczepan nie wpada w rozpacz. Patrzy w niebo, widzi Jezusa i z pokojem oddaje Mu swoje życie. Nawet w chwili śmierci nie traci wiary ani zaufania.
W Ewangelii Jezus mówi o sobie: „Ja jestem chlebem życia”. Ludzie szukają znaków, chcą dowodów, chcą czegoś namacalnego. A Jezus pokazuje, że największym darem nie jest cud, ale On sam. To On daje pokój serca, sens życia, siłę w trudnościach i nadzieję, która nie przemija.
Dzisiejsza nauka jest bardzo ważna: człowiek może mieć wiele rzeczy, a wciąż czuć pustkę, lęk i brak pokoju. Tylko Jezus potrafi nakarmić nasze serce tym, czego naprawdę potrzebujemy – miłością, sensem i nadzieją. Kiedy jesteśmy blisko Niego, nawet w cierpieniu, samotności czy trudnych chwilach możemy zachować pokój, bo wiemy, że nie jesteśmy sami.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami