Słowo na dziś - 11.08.2026

1. czytanie (Ez 2,8-3,4)

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

To mówi Pan: Ty, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam. Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania. A On rzekł do mnie: Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów! Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, mówiąc do mnie: Synu człowieczy, nasyć żołądek i napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem. Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód. Potem rzekł do mnie: Synu człowieczy, udaj się do domu Izraela i przemawiaj do nich moimi słowami.

Ewangelia (Mt 18,1-5.10.12-14)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie. Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały. Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o słuchaniu Boga, pokorze i o tym, jak wielką wartość ma dla Niego każdy człowiek.

W pierwszym czytaniu Bóg daje prorokowi Ezechielowi zwój i każe mu go zjeść. To oczywiście obraz. Bóg chce, aby Ezechiel nie tylko usłyszał Jego słowo, ale naprawdę je przyjął do swojego wnętrza – przemyślał, przeżył i dopiero potem przekazywał innym. Choć na zwoju zapisane są trudne rzeczy – narzekania i biadania – w ustach proroka staje się on słodki jak miód. Słowo Boga nie zawsze jest łatwe i przyjemne, czasem pokazuje nam nasze błędy, ale ostatecznie prowadzi do dobra.

W Ewangelii uczniowie pytają Jezusa, kto jest największy w królestwie niebieskim. Można powiedzieć, że zastanawiają się: „Kto z nas jest najważniejszy?”. Jezus odpowiada zupełnie inaczej, niż się spodziewają. Stawia przed nimi dziecko i mówi, że trzeba stać się jak ono.

Nie chodzi o to, aby być naiwnym czy niedojrzałym. Chodzi o pokorę, prostotę i zaufanie. Dziecko wie, że potrzebuje innych. Podobnie człowiek wierzący powinien umieć powiedzieć Bogu: „Potrzebuję Cię. Nie wszystko potrafię i nie wszystko rozumiem, ale Tobie ufam”.

Jezus opowiada też o pasterzu, który zostawia dziewięćdziesiąt dziewięć owiec i szuka jednej zagubionej. Pokazuje w ten sposób, że dla Boga nie jesteśmy anonimowym tłumem. Każdy człowiek jest dla Niego ważny. Jeśli ktoś się pogubi, odejdzie od Boga czy popełni wiele błędów, Bóg nie mówi: „Mam przecież innych”. Szuka właśnie jego i chce go przyprowadzić z powrotem.

Najpierw sami musimy pozwolić, aby Słowo Boże nas zmieniało, a dopiero później możemy pouczać innych. Nie próbujmy też udowadniać swojej wielkości – dla Boga wielki jest człowiek pokorny, który Mu ufa i potrafi zauważyć tych najmniejszych, słabszych i zagubionych.

A jeśli sami czujemy się czasem jak zagubiona owca, pamiętajmy: Bóg nie rezygnuje z człowieka. Będzie nas szukał, ponieważ nie chce stracić nawet jednego ze swoich dzieci.

Krótka nauka na dziś