Słowo na dziś - 01.08.2025

1. czytanie (Kpł 23, 1. 4-11. 15-16. 27. 34b-37)

Czytanie z Księgi Kapłańskiej

Pan przemówił do Mojżesza tymi słowami: "Oto czasy święte dla Pana, zwołania święte, na które wzywać ich będziecie w określonym czasie. W pierwszym miesiącu, czternastego dnia miesiąca, o zmierzchu, jest Pascha dla Pana. A piętnastego dnia tego miesiąca jest Święto Przaśników dla Pana – przez siedem dni będziecie jedli tylko przaśne chleby. Pierwszego dnia będzie dla was zwołanie święte: nie będziecie wykonywać żadnej pracy. Przez siedem dni będziecie składali w ofierze dla Pana ofiarę spalaną, siódmego dnia będzie święte zwołanie, nie będziecie w tym dniu wykonywać żadnej pracy". Potem Pan powiedział do Mojżesza: "Przemów do Izraelitów i powiedz im: Kiedy wejdziecie do ziemi, którą Ja wam dam, i zbierzecie plon, przyniesiecie kapłanowi snop jako pierwociny waszego plonu. On wykona gest kołysania snopa przed Panem, aby był przez Niego łaskawie przyjęty. Wykona nim gest kołysania w następnym dniu po szabacie. I odliczycie sobie od dnia po szabacie, od dnia, w którym przyniesiecie snopy, aby wykonano nimi gest kołysania, siedem pełnych tygodni, aż do dnia po siódmym szabacie odliczycie pięćdziesiąt dni i wtedy złożycie nową ofiarę pokarmową dla Pana. Dziesiątego dnia siódmego miesiąca jest Dzień Przebłagania. Będzie to dla was zwołanie święte. Będziecie pościć i będziecie składać Panu ofiary spalane. Piętnastego dnia tego siódmego miesiąca jest Święto Namiotów, przez siedem dni, dla Pana. Pierwszego dnia jest zwołanie święte: nie będziecie wykonywać żadnej pracy. Przez siedem dni będziecie składać ofiary spalane dla Pana. Ósmego dnia będzie dla was zwołanie święte i złożycie ofiarę spalaną dla Pana. To jest uroczyste zgromadzenie. Nie będziecie wykonywać w tym dniu żadnej pracy. To są czasy święte dla Pana, na które będziecie dokonywać świętego zwołania, aby składać ofiarę spalaną dla Pana: ofiarę całopalną, ofiarę pokarmową, ofiarę krwawą i ofiarę płynną, każdego dnia to, co jest na ten dzień przeznaczone".

Ewangelia (Mt 13, 54-58)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus, przyszedłszy do swego miasta rodzinnego, nauczał ich w synagodze, tak że byli zdumieni i pytali: "Skąd u Niego ta mądrość i cuda? Czyż nie jest On synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u nas? Skądże więc u Niego to wszystko?" I powątpiewali o Nim. A Jezus rzekł do nich: "Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony". I niewiele zdziałał tam cudów z powodu ich niedowiarstwa.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam dwie bardzo ważne rzeczy: jak mamy czcić Boga i jak ważna jest wiara, by naprawdę doświadczyć Jego obecności i działania.

W Księdze Kapłańskiej Pan przypomina Izraelitom o swoich świętych dniach. To nie były zwykłe uroczystości, ale specjalne czasy spotkania z Bogiem. Były tam dni radości i dziękczynienia — jak Pascha czy Święto Namiotów — ale także czas pokuty, jak Dzień Przebłagania. Bóg uczył swój lud rytmu życia duchowego: czas na świętowanie, czas na ciszę, czas na wdzięczność, czas na żal. On chce być obecny w każdej części naszego życia, nie tylko od święta.

W Ewangelii widzimy, jak Jezus wraca do swojego rodzinnego miasta. Ale ludzie nie potrafią w Nim zobaczyć Bożego posłańca, bo znają Go "od małego". Patrzą na Niego po ludzku i nie wierzą, że Bóg może działać przez kogoś tak "zwyczajnego". I właśnie przez to niedowiarstwo – nie mogą doświadczyć Jego cudów. Jak często my sami nie widzimy Bożego działania, bo patrzymy tylko oczami, a nie sercem?

Krótka nauka na dziś

Bóg pragnie, byśmy oddawali Mu czas i uwagę, szczególnie w chwilach modlitwy, święta i skupienia. Ale by Jego łaska mogła naprawdę działać w naszym życiu, potrzebujemy wiary – bez niej nawet największy cud może przejść obok niezauważony.