1. czytanie (Wj 23,20-23)

Czytanie z Księgi Wyjścia

Tak mówi Pan: Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie. Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chetyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, a Ja ich wygładzę.

Ewangelia (Mt 18,1-5.10)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dziś słyszymy, że Bóg nie zostawia człowieka samego – posyła swojego anioła, aby nas prowadził i chronił. Ten anioł jest znakiem Bożej troski, ale też przypomnieniem, że mamy słuchać Boga i iść Jego drogami. W Ewangelii Jezus stawia dziecko przed uczniami jako przykład pokory i prostoty. Bóg nie szuka w nas pychy ani siły – On pragnie czystego serca, które ufa i potrafi przyjąć Jego słowo z prostotą.

To Słowo uczy nas, że nie jesteśmy sami – niebo opiekuje się nami, a my mamy iść drogą zaufania, prostoty i posłuszeństwa. Kto ufa Bogu jak dziecko i słucha Jego głosu, nie zgubi drogi.

Krótka nauka na dziś

Bóg posyła nam swoich aniołów, by nas prowadzili i strzegli. Najpewniej idziemy Jego drogą, gdy stajemy się pokorni i ufni jak dzieci.