Czytanie z Księgi Wyjścia
Tak mówi Pan: Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie. Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chetyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, a Ja ich wygładzę.
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.
Drodzy Bracia i Siostry,
Pierwsze czytanie mówi o aniele, którego Bóg posyła, aby prowadził i strzegł człowieka w drodze. Bóg nie zostawia nas samych – daje nam swoją opiekę i wskazuje drogę, ale oczekuje też, że będziemy słuchać i ufać Jego prowadzeniu.
W Ewangelii uczniowie pytają Jezusa, kto jest największy w królestwie niebieskim. Jezus stawia przed nimi dziecko i pokazuje, że prawdziwa wielkość nie polega na władzy, pieniądzach czy znaczeniu, ale na pokorze, prostocie i umiejętności przyjęcia drugiego człowieka.
Jezus szczególnie zwraca uwagę na „małych” – ludzi słabych, bezbronnych i często niedocenianych. Pokazuje, że Bóg patrzy na nich z wielką troską i nie wolno nam nikogo lekceważyć ani traktować jako mniej ważnego.
Czasami chcemy sami wszystko kontrolować i sami decydować, dokąd zmierzamy. Dzisiejsze czytania przypominają, że warto zaufać Bogu i być uważnym na Jego wskazówki. Nie zawsze od razu widzimy, dokąd prowadzi nas dana droga, ale nie oznacza to, że idziemy nią sami.
Ewangelia uczy nas również pokory. W świecie, w którym często liczy się pozycja, pieniądze, sukces i to, kto jest ważniejszy, Jezus pokazuje zupełnie inną drogę. Człowiek naprawdę wielki to ten, kto nie musi być ponad innymi i potrafi zauważyć człowieka słabszego.
Warto więc zwrócić uwagę na ludzi, których łatwo przeoczyć: dziecko, osobę starszą, chorego, samotnego czy kogoś, kto sobie nie radzi. Sposób, w jaki traktujemy takich ludzi, pokazuje bardzo wiele o naszej wierze.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami