Słowo na dziś - 03.05.2026

1. czytanie (Dz 6, 1-7)

Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: "Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcież zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa". Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce. A słowo Boże rozszerzało się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

2. czytanie (1 P 2, 4-9)

Najmilsi: Zbliżając się do Pana, który jest żywym kamieniem, odrzuconym wprawdzie przez ludzi, ale u Boga wybranym i drogocennym, wy również niby żywe kamienie jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. To bowiem zawiera się w Piśmie: "Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie zostanie zawiedziony". Wam zatem, którzy wierzycie, cześć. Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczy, stał się głowicą węgła – i kamieniem upadku, i skałą zgorszenia. Ci, nieposłuszni słowu, upadają, do czego zresztą są przeznaczeni. Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła.

Ewangelia (J 14, 1-12 )

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę". Odezwał się do Niego Tomasz: "Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?" Odpowiedział mu Jezus: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście". Rzekł do Niego Filip: "Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy". Odpowiedział mu Jezus: "Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: Pokaż nam Ojca? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują nam, że Kościół to wspólnota ludzi, którzy razem budują coś dobrego, a Jezus jest fundamentem naszego życia.

W pierwszym czytaniu widzimy pierwszą wspólnotę chrześcijan. Pojawia się problem – jedni czują się pomijani i zaczyna się napięcie. Apostołowie nie ignorują tego, ale szukają rozwiązania. Wybierają ludzi mądrych i dobrych, aby zajęli się potrzebującymi, a sami oddają się modlitwie i głoszeniu słowa. Dzięki temu wspólnota się nie rozpada, ale jeszcze bardziej rośnie.

W drugim czytaniu święty Piotr mówi, że Jezus jest jak kamień węgielny – najważniejszy fundament. A my jesteśmy jak „żywe kamienie”, które razem tworzą duchową budowlę. To znaczy, że każdy z nas ma swoje miejsce i swoją rolę. Każdy jest ważny i potrzebny w oczach Boga.

W Ewangelii Jezus mówi coś bardzo ważnego: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem”. Uczniowie są zagubieni i nie rozumieją wszystkiego, tak jak my czasem w życiu. A Jezus uspokaja ich i mówi: jeśli idziecie ze Mną, jesteście na właściwej drodze. On prowadzi do Boga i daje sens naszemu życiu.

Dzisiejsza nauka jest prosta i konkretna: życie nie zawsze jest łatwe, pojawiają się problemy, nieporozumienia i pytania bez odpowiedzi. Ale jeśli budujemy swoje życie na Jezusie, jeśli uczymy się współpracować, pomagać sobie i ufać Bogu, to nawet trudności nie zniszczą tego, co dobre. Każdy z nas ma swoje miejsce i może wnosić dobro w życie innych.

Krótka nauka na dziś

Jezus jest fundamentem życia, a każdy z nas ma swoje ważne miejsce w budowaniu dobra. Kto Mu ufa i żyje z innymi w jedności, odnajduje sens i siłę nawet w trudnościach.