Słowo na dziś - 03.11.202

1. czytanie (Flp 2, 5-11)

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia: To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie. On to, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca.

Ewangelia (Łk 14, 15-24)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus siedział przy stole, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: «Szczęśliwy ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym». On zaś mu powiedział: «Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu. Kiedy nadeszła pora uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: „Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe”. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: „Kupiłem pole, muszę wyjść je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego”. Drugi rzekł: „Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego”. Jeszcze inny rzekł: „Poślubiłem żonę i dlatego nie mogę przyjść”. Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał swemu słudze: „Wyjdź co prędzej na ulice i w zaułki miasta i sprowadź tu ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych!” Sługa oznajmił: „Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce”. Na to pan rzekł do sługi: „Wyjdź na drogi i między opłotki i przynaglaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony. Albowiem powiadam wam: Żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty”».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

W pierwszym czytaniu święty Paweł pokazuje nam postawę Jezusa, który choć był Synem Bożym, nie wywyższał się, lecz stał się sługą i oddał życie za ludzi. Dlatego Bóg Go wywyższył. Jezus uczy nas, że prawdziwa wielkość nie polega na władzy i stawianiu siebie ponad innymi, ale na pokorze, miłości i gotowości do poświęcenia.

W Ewangelii Jezus opowiada przypowieść o człowieku, który przygotował wielką ucztę. Zaproszeni goście zaczęli jednak szukać wymówek i nie przyszli. Gospodarz zaprosił więc ubogich, chorych i odrzuconych, aby również oni mogli zasiąść przy jego stole. Ta uczta symbolizuje królestwo Boże, do którego Bóg zaprasza każdego człowieka. Problemem nie jest brak zaproszenia, ale to, że człowiek może być tak zajęty swoimi sprawami, że nie odpowie na Boże wezwanie.

Jezus pokazuje nam, że warto być pokornym i troszczyć się o innych, zamiast skupiać się wyłącznie na własnych potrzebach. Nie musimy zawsze mieć racji, być najważniejsi ani oczekiwać pochwał. Czasem największym znakiem miłości jest ustąpienie, przebaczenie, pomoc komuś słabszemu albo poświęcenie własnego czasu dla bliskich.

Ewangelia przypomina również, żebyśmy nie odkładali Boga i dobra na później. Łatwo powiedzieć, że nie mamy czasu na modlitwę, pomoc drugiemu człowiekowi czy udział w życiu wspólnoty, bo ciągle mamy inne obowiązki. Oczywiście praca i rodzina są ważne, ale nie powinny sprawić, że zapomnimy o tym, co nadaje życiu głębszy sens.

Bóg zaprasza wszystkich, niezależnie od ich przeszłości czy słabości. Naszym zadaniem jest odpowiedzieć na to zaproszenie i zrobić miejsce dla Niego w codziennym życiu.

Krótka nauka na dziś