Uroczystość Objawienia Pańskiego

1. czytanie (Iz 60,1-6)

Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów - dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

2. czytanie (Ef 3,2-3a.5-6)

Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

Ewangelia (Mt 2,1-12)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon . Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią nam o świetle, które przychodzi od Boga i rozprasza ciemność. Prorok Izajasz zapowiada, że chwała Pana rozbłyśnie nad Jerozolimą i że wszystkie narody przyjdą do tego światła. Święty Paweł wyjaśnia, że to światło jest dla wszystkich – nie tylko dla Izraela, ale także dla pogan, czyli dla każdego człowieka. Ewangelia pokazuje Mędrców ze Wschodu, którzy idą za gwiazdą, szukają Jezusa i oddają Mu pokłon, bo rozpoznają w Nim prawdziwego Króla i Zbawiciela.

Te czytania uczą nas, że Jezus nie jest tylko dla wybranych, ale dla wszystkich ludzi. Bóg wychodzi do każdego, kto szczerze Go szuka, nawet jeśli przychodzi z daleka i nie zna jeszcze wszystkiego. Mędrcy uczą nas odwagi w szukaniu Boga, gotowości do drogi i pokory serca. Herod natomiast pokazuje, co się dzieje, gdy człowiek boi się stracić władzę i nie chce przyjąć prawdy. My także każdego dnia wybieramy, czy pójdziemy za światłem Chrystusa, czy zostaniemy w swoim lęku i wygodzie.

Krótka nauka na dziś

Jezus jest światłem dla wszystkich ludzi, a nie tylko dla nielicznych. Kto Go szuka z otwartym sercem, zawsze znajdzie drogę do Boga.