1. czytanie (Dz 25,13-21)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Król Agryppa i Berenike przybyli do Cezarei powitać Festusa. Gdy przebywali tam dłuższy czas, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła. Powiedział: „Feliks pozostawił w więzieniu pewnego człowieka. Gdy byłem w Jerozolimie, arcykapłani i starsi żydowscy wnieśli przeciw niemu skargę, żądając dla niego wyroku skazującego. Odpowiedziałem im: "Rzymianie nie mają zwyczaju skazywania kogokolwiek na śmierć, zanim oskarżony nie stanie wobec oskarżycieli i nie będzie miał możności bronienia się przed zarzutami". A kiedy przybyli tutaj bez żadnej zwłoki, sprawując następnego dnia sądy, kazałem przyprowadzić tego człowieka. Oskarżyciele nie wnieśli przeciwko niemu żadnej skargi o przestępstwa, które podejrzewałem. Mieli z nim tylko spory o ich wierzenia i o jakiegoś zmarłego Jezusa, o którym Paweł twierdzi, że żyje. Nie znając się na tych rzeczach, zapytałem, czy nie zechciałby udać się do Jerozolimy i tam odpowiadać przed sądem w tych sprawach. Ponieważ Paweł zażądał, aby go zatrzymać do wyroku Cezara, kazałem go strzec, dopóki go nie odeślę do Najdostojniejszego”

Ewangelia (J 21,15-19)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” Odpowiedział Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś baranki moje”. I powtórnie powiedział do niego: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?” Odparł Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś owce moje”. Powiedział mu po raz trzeci: „Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?” Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: „Czy kochasz Mnie?” I rzekł do Niego: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego Jezus: „Paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz”. To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania stawiają przed nami dwie ważne postacie: apostoła Pawła i apostoła Piotra – dwóch ludzi słabych po ludzku, ale mocnych wiarą i miłością do Jezusa.

W pierwszym czytaniu z Dziejów Apostolskich widzimy Pawła, który mimo że jest niesłusznie oskarżony, nie boi się stanąć przed najwyższą władzą, bo wie, że prawda jest po jego stronie. Jego sprawa nie dotyczy przestępstw, ale wiary – chodzi o Jezusa, który umarł, ale o którym Paweł z przekonaniem mówi: On żyje. I dla tej wiary Paweł jest gotów wszystko oddać, nawet stanąć przed cezarem. To pokazuje jego odwagę, jego głębokie przekonanie i miłość do Chrystusa.

W Ewangelii Jezus rozmawia z Piotrem – tym samym, który wcześniej się Go zaparł. Ale teraz Jezus daje mu szansę, by wyznał miłość: nie raz, nie dwa, ale trzy razy. Jezus nie potępia Piotra, ale powierza mu wielką misję: „Paś owce moje”. To znaczy: bądź pasterzem, opiekuj się tymi, których Ja kocham. I w tej misji Jezus nie obiecuje Piotrowi łatwego życia – wręcz przeciwnie, zapowiada, że odda życie dla Niego. Ale kończy słowami: „Pójdź za Mną” – bo to, co najważniejsze, to iść za Chrystusem z miłości.

Wiara w Jezusa domaga się odwagi i miłości. Bóg nie szuka ludzi idealnych, ale takich, którzy będą wierni mimo słabości i którzy będą iść za Nim, dokądkolwiek On prowadzi.

Krótka nauka na dziś

Bóg nie pyta, czy jesteś doskonały, ale czy Go kochasz. Idź za Jezusem z wiarą, a On poprowadzi cię do życia wiecznego.