1. czytanie (Iz 66,10-14c)

Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie. Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzyście się nad nią smucili. Ażebyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały. To bowiem mówi Pan: ”Oto skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na rękach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy. Na ten widok rozraduje się serce wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom”.

2. czytanie (Ga 6,14-18)

Bracia: Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie. Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia. Amen.

Ewangelia (Łk 10,1-12.17-20)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: ”Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: "Pokój temu domowi". Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają; bo zasługuje robotnik na swą zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co Wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: "Przybliżyło się do was królestwo Boże". Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: "Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże". Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu”. Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: ”Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają”. Wtedy rzekł do nich: ”Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Słowo Boże, które dziś słyszymy, jest pełne radości, pocieszenia i przypomnienia o naszej misji. Prorok Izajasz mówi o Jerozolimie, ale to obraz całego ludu Bożego, Kościoła, w którym każdy z nas może znaleźć pociechę, bezpieczeństwo i pokój – jak dziecko w ramionach matki. Bóg sam mówi, że będzie nas pocieszał jak matka swoje dzieci – czułością, miłością, pokojem. To słowo pełne nadziei dla tych, którzy się smucą, są zmęczeni albo zniechęceni.

W Liście do Galatów św. Paweł przypomina, co jest najważniejsze w wierze: nie zewnętrzne rytuały, ale nowe życie w Jezusie. On sam chlubi się nie swoimi zasługami, ale krzyżem Chrystusa – bo właśnie tam dokonało się nasze zbawienie. Chrześcijanin to nie ktoś, kto tylko „należy” do religii, ale ktoś, kto należy do Jezusa – nawet jeśli nosi na ciele i duszy rany tej przynależności.

A Ewangelia pokazuje nam, że każdy z nas jest posłany. Jezus wysyła uczniów – nie samych apostołów, ale zwykłych ludzi – do różnych miejsc, by nieść pokój, uzdrawiać i głosić, że Królestwo Boże jest blisko. Ale mówi też: nie cieszcie się tylko z tego, że coś się wam udaje. Cieszcie się z tego, że jesteście zapisani w niebie – że Bóg was zna, kocha i czeka.

Krótka nauka na dziś

To nie sukcesy nas definiują, ale to, że należymy do Boga. On daje pokój, pociechę i sens naszemu życiu – i zaprasza nas, byśmy ten pokój nieśli innym.