1. czytanie (Iz 30,19-21.23-26)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło Bóg okaże ci łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na twego mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: „To jest droga, idźcie nią!”, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo. On użyczy deszczu na twoje zboże, którym obsiejesz rolę, a chleb z urodzajów gleby będzie soczysty i pożywny. Twoja trzoda będzie się pasła w owym czasie na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została przewiana opałką i siedlaczką. Przyjdzie do tego, iż po wszystkich wysokich górach i po wszystkich wzniesionych pagórkach znajdą się strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy upadną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca stanie się siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.

Ewangelia (Mt 9,35-10,1.5.6-8)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: „Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o Bogu, który nie zostawia swojego ludu w trudzie, lecz prowadzi go, leczy i daje światło tam, gdzie wcześniej była ciemność. Izajasz przypomina nam, że Pan wysłuchuje wołania człowieka. Choć czasem przechodzimy przez trudne chwile – „chleb ucisku i wodę utrapienia” – Bóg jest blisko i w odpowiednim momencie daje odpowiedź. On uczy, prowadzi i wskazuje drogę: „To jest droga, idźcie nią”. A gdy lud jest Mu wierny, obdarza go obfitością, pokojem i uzdrowieniem.

Ewangelia pokazuje nam Jezusa, który widząc zagubionych ludzi, lituje się nad nimi. Jego serce jest pełne miłosierdzia. Chodzi od miasta do miasta, głosi Dobrą Nowinę i leczy wszelkie choroby. Widząc ogrom potrzeb, Jezus zaprasza uczniów do współpracy – daje im moc, aby czynili to, co On: uzdrawiali, oczyszczali, podnosili na duchu. I mówi: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” – to znaczy, że dobro, które mamy od Boga, nie jest po to, by je zatrzymać, ale by przekazywać je dalej.

Bóg naprawdę jest blisko i pragnie prowadzić nas w codzienności. Wystarczy otworzyć oczy, słuchać Jego głosu i być gotowym pomagać innym sercem pełnym miłosierdzia, tak jak Jezus. A gdy sami otrzymujemy dobro, nie zatrzymujmy go dla siebie, ale dzielmy się nim hojnie.

Krótka nauka na dziś

Bóg jest naszym Przewodnikiem, który w trudnych chwilach wskazuje właściwą drogę i daje uzdrowienie. My zaś mamy iść za Jego głosem i z wdzięcznością przekazywać innym dobro, które od Niego otrzymaliśmy.