Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Nie będzie sądził z pozorów ani wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi. Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą z sobą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze. Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.
Bracia: To, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało także dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was – ku chwale Boga. Albowiem Chrystus –powiadam – stał się sługą obrzezanych dla ukazania wierności Boga i potwierdzenia przez to obietnic danych ojcom oraz po to, żeby poganie za okazane sobie miłosierdzie uwielbili Boga, jak napisano: «Dlatego oddawać Ci będę cześć między poganami i śpiewać imieniu Twojemu».
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!» Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem były szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. A gdy widział, że przychodziło do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: «Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym».
Drodzy Bracia i Siostry,
Dzisiejsze czytania mówią nam o nadziei, jedności i potrzebie przemiany serca.
Prorok Izajasz zapowiada nadejście Mesjasza – Tego, na którym spocznie Duch Boży. Mesjasz będzie pełen mądrości, siły i sprawiedliwości. Jego panowanie przyniesie pokój tak wielki, że nawet stworzenia, które naturalnie są dla siebie wrogie, będą żyć razem w harmonii. Ten obraz pokazuje, jak wygląda świat, w którym naprawdę króluje Bóg: świat bez przemocy, bez niesprawiedliwości, pełen pokoju i wzajemnego zaufania.
Święty Paweł przypomina nam, że Pismo zostało zapisane po to, by nas umacniać. Mamy się wzajemnie przyjmować tak, jak Chrystus przygarnął każdego z nas – bez podziałów, bez uprzedzeń. Jezus przyszedł, by zbawić wszystkich ludzi: tak Żydów, jak i pogan. Jego miłosierdzie nie ma granic, więc i nasze serca nie powinny ich stawiać.
W Ewangelii Jan Chrzciciel woła: „Nawracajcie się!”. Nie chodzi o słowa czy deklaracje, ale o prawdziwą zmianę życia. Jan mówi jasno: samo pochodzenie, tradycje czy zewnętrzne praktyki nic nie znaczą, jeśli człowiek nie wydaje owocu – dobra, miłości, uczciwości. Nadchodzi Jezus, który będzie oczyszczał ludzkie serca, oddzielając to, co prawdziwe i pełne wiary, od tego, co puste.
Jeśli chcemy pokoju i jedności, musimy zaczynać od własnego nawrócenia – od rezygnacji z zawiści, gniewu, nieuczciwości i od otwarcia się na Boga. Chrystus pragnie wejść w nasze życie, ale potrzebuje serca przygotowanego, wolnego od udawania i obojętności.
Bóg zaprasza nas do przemiany serca, abyśmy żyli w pokoju i jedności. Prawdziwe nawrócenie to owoc, który widać w naszym życiu, a nie tylko w słowach.
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami