Słowo na dziś - 10.08.2026

1. czytanie (2 Kor 9, 6-10)

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia: Kto skąpo sieje, ten skąpo i zbiera, kto zaś hojnie sieje, ten hojnie też zbierać będzie. Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg. A Bóg może zlać na was całą obfitość łaski, tak byście mając wszystkiego i zawsze pod dostatkiem, bogaci byli we wszystkie dobre uczynki według tego, co jest napisane: "Rozproszył, dał ubogim, sprawiedliwość Jego trwa na wieki". Ten zaś, który daje nasienie siewcy, i chleba dostarczy ku pokrzepieniu, i ziarno rozmnoży, i zwiększy plon waszej sprawiedliwości.

Ewangelia (J 12, 24-26)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania uczą nas, że prawdziwe bogactwo rodzi się z hojności, miłości i gotowości do dawania siebie innym.

W pierwszym czytaniu św. Paweł porównuje nasze życie do siewu. Mówi, że kto sieje skąpo, ten skąpo zbiera, a kto sieje hojnie, ten zbiera obfity plon. Nie chodzi tylko o pieniądze. Możemy hojnie dawać swój czas, dobre słowo, przebaczenie, pomoc czy uwagę drugiemu człowiekowi. Bóg cieszy się z człowieka, który daje z radością, a nie z przymusu.

W Ewangelii Jezus mówi o ziarnie pszenicy. Dopóki ziarno pozostaje samo, nie wyda owocu. Dopiero gdy obumrze, rodzi nowe życie. Jezus zapowiada w ten sposób swoją śmierć, ale pokazuje także drogę dla każdego z nas. Człowiek, który żyje tylko dla siebie, zamyka się na innych i pozostaje samotny. Ten natomiast, kto potrafi kochać, służyć i poświęcać się dla innych, zostawia po sobie dobro, które przynosi owoce.

To ważna lekcja we współczesnym świecie, który często zachęca, by przede wszystkim dbać o własną wygodę i korzyść. Jezus pokazuje inną drogę – drogę miłości i służby. Paradoksalnie to właśnie wtedy, gdy potrafimy coś z siebie dać, stajemy się naprawdę szczęśliwi.

Nie bój się być hojnym wobec innych – nie tylko pieniędzmi, ale także swoim czasem, sercem i życzliwością. Każde dobro, które dajesz z miłości, wraca i wydaje owoc, nawet jeśli nie od razu go dostrzegasz.

Krótka nauka na dziś