Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia: Pismo poddało wszystko pod władzę grzechu, aby obietnica dostała się dzięki wierze w Jezusa Chrystusa tym, którzy wierzą. Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do przyszłego objawienia się wiary. Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, który miał prowadzić ku Chrystusowi, abyśmy dzięki wierze uzyskali usprawiedliwienie. Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy. Wszyscy bowiem przez wiarę jesteście synami Bożymi – w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama, dziedzicami zgodnie z obietnicą.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: "Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś". Lecz On rzekł: "Tak, błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają".
Drodzy Bracia i Siostry,
Święty Paweł przypomina, że przez wiarę w Jezusa Chrystusa stajemy się dziećmi Boga. Nie liczy się nasze pochodzenie, status, majątek czy pozycja – w Chrystusie wszyscy jesteśmy równi i wszyscy możemy otrzymać Bożą obietnicę.
Prawo było dla człowieka jak wychowawca, który miał prowadzić go do Chrystusa. Teraz najważniejsza jest wiara, która nie pozostaje tylko słowami, ale prowadzi do życia z Jezusem.
W Ewangelii Jezus mówi bardzo konkretnie: „Błogosławieni są ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają”. Samo słuchanie Ewangelii nie wystarczy. Słowo Boże ma coś zmienić w naszym życiu.
Możemy czasami myśleć, że Bóg bardziej kocha ludzi, którzy są lepsi, bardziej religijni albo mają mniej grzechów. Dzisiejsze czytania przypominają, że każdy, kto należy do Chrystusa, jest dzieckiem Boga. Nie musimy zasługiwać na Jego miłość – mamy ją przyjąć i odpowiedzieć na nią swoim życiem.
Ale wiara nie może kończyć się w kościele ani na słowach modlitwy. Jeśli słyszymy, że mamy przebaczać, to przebaczajmy. Jeśli Jezus mówi, żeby pomagać potrzebującym, pomagajmy. Jeśli mówi, żeby nie osądzać, pilnujmy własnego serca.
Najważniejsze pytanie brzmi więc nie: „Czy dużo wiem o Bogu?”, ale: „Czy to, co Bóg mówi, naprawdę zmienia moje życie?”
Prosimy o wsparcie budowy kościoła parafialnego
nr. konta: 06 9511 0000 0000 5948 2000 0040
Bóg zapłać za dobroć serca i wsparcie naszej parafii
Ksiądz Proboszcz wraz z Parafianami