Słowo na dziś - 11.10.2026

1. czytanie (Iz 25, 6-10a)

Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł. I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.

2. czytanie (Flp 4, 12-14. 19-20)

Bracia: Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku. A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.

Ewangelia (Mt 22, 1-14)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: "Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali. Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Izajasz pokazuje piękny obraz tego, co Bóg przygotowuje dla człowieka: ucztę, radość i życie bez śmierci. Bóg otrze łzy z naszych oczu i zdejmie z nas wszystko, co dziś powoduje cierpienie i lęk. To obietnica, że zło i śmierć nie będą miały ostatniego słowa.

Święty Paweł mówi, że nauczył się żyć zarówno w biedzie, jak i w obfitości. Jego siła nie pochodzi z pieniędzy ani wygodnego życia, ale z Chrystusa. Dlatego może powiedzieć: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”.

W Ewangelii Jezus opowiada o uczcie weselnej. Król zaprasza ludzi, ale wielu odrzuca zaproszenie, bo ważniejsze stają się dla nich własne sprawy. W końcu na ucztę zostają zaproszeni wszyscy, ale człowiek bez stroju weselnego pokazuje, że samo przyjęcie zaproszenia nie wystarczy – trzeba jeszcze odpowiedzieć na nie swoim życiem.

Bóg zaprasza każdego człowieka do bliskości ze sobą. Problem często nie polega na tym, że Bóg nas nie woła, ale na tym, że jesteśmy zbyt zajęci własnym życiem. Praca, pieniądze, obowiązki i codzienne sprawy mogą stać się ważniejsze od Boga.

Święty Paweł pokazuje nam, że można być szczęśliwym zarówno wtedy, gdy mamy dużo, jak i wtedy, gdy mamy mniej. Nie oznacza to, że bieda czy cierpienie są dobre, ale że nasze bezpieczeństwo nie powinno opierać się tylko na tym, co posiadamy. Prawdziwą siłę daje Chrystus.

Warto więc zapytać siebie: czy ja rzeczywiście przyjmuję Boże zaproszenie? Nie wystarczy być ochrzczonym, chodzić czasem do kościoła czy mówić, że wierzę. Bóg chce, aby wiara była widoczna w naszym życiu, w naszych decyzjach, relacjach, przebaczeniu i miłości do drugiego człowieka.

Krótka nauka na dziś

Bóg zaprasza każdego z nas na swoją ucztę i obiecuje życie, w którym otrze każdą łzę, ale musimy odpowiedzieć na Jego zaproszenie. Nie opierajmy swojego życia tylko na pieniądzach, wygodzie i własnych siłach, lecz zaufajmy Chrystusowi i pokazujmy w codzienności, że naprawdę do Niego należymy.