Słowo na dziś - 12.10.2026

1. czytanie (Ga 4, 22-24. 26-27. 31 – 5, 1)

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia: Napisane jest, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. Lecz ten z niewolnicy urodził się tylko według ciała, ten zaś z wolnej – na skutek obietnicy. Wydarzenia te mają jeszcze sens alegoryczny: niewiasty te wyobrażają dwa przymierza; jedno, zawarte pod górą Synaj, rodzi ku niewoli, a wyobraża je Hagar. Natomiast górne Jeruzalem cieszy się wolnością i ono jest naszą matką. Wszak napisane jest: «Wesel się, niepłodna, która nie rodziłaś, wykrzykuj z radości, która nie znałaś bólów rodzenia, bo więcej dzieci ma samotna niż ta, która żyje z mężem». Tak to, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej. Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli!

Ewangelia (Łk 11, 29-32)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Święty Paweł przypomina, że Chrystus przyniósł nam wolność. Nie jesteśmy niewolnikami prawa, strachu czy ciągłego poczucia winy, ale dziećmi Boga, które mogą żyć w Jego miłości. Ta wolność nie oznacza jednak robienia wszystkiego, na co mamy ochotę, ale możliwość wybierania dobra i życia blisko Boga.

W Ewangelii ludzie domagają się od Jezusa kolejnego znaku. Jezus mówi im, że największym znakiem będzie „znak Jonasza” – zapowiedź Jego śmierci i zmartwychwstania. Mieszkańcy Niniwy usłyszeli wezwanie Jonasza i się nawrócili, a ludzie stojący przed Jezusem, który jest kimś większym niż Jonasz, wciąż nie chcą zmienić swojego życia.

Czasami sami zachowujemy się podobnie. Mówimy: „Boże, daj mi jakiś znak, wtedy uwierzę”, a jednocześnie ignorujemy to, co już dobrze wiemy, że powinniśmy zrobić. Bóg często nie potrzebuje dawać nam kolejnych znaków – wystarczy, że zaczniemy poważnie traktować Jego słowo.

Dzisiejsze czytania mówią też o wolności. Jezus uwalnia nas od życia w strachu i niewoli grzechu, ale ta wolność wymaga naszej decyzji. Nie możemy ciągle wracać do tego, co nas niszczy, skoro Chrystus już otworzył nam drogę do nowego życia.

Dlatego warto dziś zapytać siebie: co wiem, że powinienem zmienić, ale wciąż odkładam to na później? Może Bóg nie daje nam kolejnego znaku właśnie dlatego, że znak już otrzymaliśmy, a teraz czas zrobić krok.

Krótka nauka na dziś