Słowo na dziś - 13.09.2026

1. czytanie (Syr 27, 30 – 28, 7)

Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik. Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci. Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy. Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań! Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę!

2. czytanie (Rz 14, 7-9)

Bracia: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Ewangelia (Mt 18, 21-35)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania bardzo mocno mówią o przebaczeniu. Mądrość Syracha przypomina, że złość, gniew i chęć zemsty niszczą przede wszystkim tego, kto je w sobie nosi. Jeśli sami prosimy Boga o przebaczenie naszych grzechów, powinniśmy również uczyć się przebaczać tym, którzy nas zranili.

Święty Paweł przypomina, że całe nasze życie należy do Pana. Nie żyjemy tylko dla siebie, dlatego nasze relacje z innymi ludźmi również powinny być przeżywane w świetle wiary i miłości.

W Ewangelii Piotr pyta Jezusa, ile razy ma przebaczać. Jezus odpowiada: nie siedem, ale „siedemdziesiąt siedem razy” – czyli zawsze, kiedy jest taka potrzeba. Przypowieść o człowieku, któremu darowano ogromny dług, pokazuje, jak często sami otrzymujemy od Boga wielkie miłosierdzie, a jednocześnie mamy problem z darowaniem komuś znacznie mniejszej krzywdy.

Przebaczenie nie zawsze jest łatwe. Czasami ktoś naprawdę mocno nas zranił i potrzeba czasu, aby ból minął. Jezus nie mówi, że mamy udawać, że nic się nie stało. Uczy nas jednak, żebyśmy nie pozwolili, aby krzywda zamieniła się w nienawiść i pragnienie zemsty.

Warto również pamiętać, ile sami otrzymujemy od Boga. Każdy z nas popełnia błędy, potrzebuje przebaczenia i drugiej szansy. Skoro Bóg jest wobec nas cierpliwy i miłosierny, również my powinniśmy próbować być tacy wobec innych.

Przebaczenie jest przede wszystkim uwolnieniem własnego serca. Możemy pamiętać o tym, co się wydarzyło, możemy postawić granice i nie pozwalać na kolejną krzywdę, ale nie musimy przez całe życie nosić w sobie gniewu. Czasami najlepszą modlitwą jest proste: „Boże, pomóż mi przebaczyć, bo sam nie potrafię”.

Krótka nauka na dziś

Bóg codziennie przebacza nam nasze winy, dlatego również my powinniśmy uczyć się przebaczać tym, którzy nas zranili. Przebaczenie nie oznacza zgody na zło, ale uwolnienie serca od nienawiści i oddanie krzywdy w ręce Boga.