1. czytanie (Iz 42,1-7)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan: Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On niezachwianie przyniesie Prawo. Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Tak mówi Pan Bóg, który stworzył i rozpiął niebo, rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, dał ludziom na niej dech ożywczy i tchnienie tym, co po niej chodzą. Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności.

Ewangelia (J 12,1-11)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim? Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie. Wielki tłum żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, Gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od żydów i uwierzyło w Jezusa.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania są pełne ciszy, miłości i światła. Pokazują nam, jaki naprawdę jest Bóg i czego uczy nas Jezus – nie krzykiem, nie siłą, ale delikatnością i sercem pełnym miłości.

W pierwszym czytaniu z Księgi Izajasza słyszymy o Słudze Pana – to zapowiedź samego Jezusa. Bóg mówi, że Jego Sługa nie będzie krzyczał, nie będzie łamał słabych, ale będzie niósł światło, sprawiedliwość i wolność. On nie przychodzi, by potępiać, lecz by podnosić. Bóg posyła Jezusa, by otwierał oczy ludziom i wyprowadzał ich z ciemności. Tak wygląda prawdziwa moc – cicha, łagodna, ale przemieniająca świat.

W Ewangelii widzimy piękny obraz – uczta w Betanii. Maria, siostra Łazarza, namaszcza Jezusowi nogi drogocennym olejkiem. To gest pełen miłości, wdzięczności i wiary. Jezus rozumie, że ten gest jest zapowiedzią Jego śmierci i pogrzebu – ale też pokazuje, że prawdziwe dobro nie liczy się pieniędzmi, ale sercem. Judasz patrzy na zysk, Maria patrzy na Jezusa z miłością.

Jezus przypomina nam: "Ubogich zawsze macie, ale Mnie nie zawsze będziecie mieć". To znaczy – mamy być uważni. Nie przegapmy obecności Boga, nie odkładajmy dobra na później. Bo miłość wyrażona dziś, ma wartość wieczną.

Jezus uczy nas cichej, ale mocnej miłości. Miłość nie szuka rozgłosu, ale potrafi oddać wszystko – jak Maria oddała olejek, jak Jezus oddał życie.

Krótka nauka na dziś

Bóg działa cicho, ale skutecznie – przez dobro, miłość i wierność. Uczmy się kochać, zanim będzie za późno.