Słowo na dziś - 14.07.2026

1. czytanie (Iz 7,1-9)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Za czasów Achaza, syna Jotama, syna Ozjasza, króla Judy, wyruszył Resin, król Aramu, z Pekachem, synem Remaliasza, królem Izraela, przeciw Jerozolimie, aby z nią toczyć wojnę, ale nie mógł jej zdobyć. I przyniesiono tę wiadomość do domu Dawida: Aram stanął obozem w Efraimie! Wówczas zadrżało serce króla i serce ludu jego, jak drżą od wichru drzewa w lesie. Pan zaś rzekł do Izajasza: Wyjdźże naprzeciw Achaza, ty i twój synek, Szear-Jaszub, na koniec kanału Wyższej Sadzawki, na drogę Pola Folusznika, i powiesz do niego: Uważaj, bądź spokojny, nie bój się!... Niech twoje serce nie słabnie z powodu tych dwóch oto niedopałków dymiących głowni, z powodu zaciekłości Resina, Aramejczyków i syna Remaliasza: dlatego że Aramejczycy, Efraim i syn Remaliasza postanowili twą zgubę, mówiąc: Wtargnijmy do Judei, przeraźmy ją i podbijmy dla siebie, a królem nad nią ustanowimy syna Tabeela! Tak mówi Pan Bóg: Nic z tego - nie stanie się tak! Bo stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku Resin; i stolicą Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza; ale jeszcze sześćdziesiąt pięć lat, a Efraim zdruzgotany przestanie być narodem. Jeżeli nie uwierzycie, nie ostoicie się.

Ewangelia (Mt 11,20-24)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły. Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie.

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania mówią o wierze, zaufaniu i nawróceniu. Pokazują, że Bóg daje człowiekowi pomoc i znaki, ale człowiek musi jeszcze otworzyć swoje serce i odpowiedzieć.

W pierwszym czytaniu król Achaz i cały lud bardzo się boją. Nadciąga wojna, wróg jest blisko, a sytuacja wygląda groźnie. Ludzie drżą ze strachu „jak drzewa w lesie od wichru”. Wtedy Bóg przez proroka Izajasza mówi: „Bądź spokojny, nie bój się!” Pan zapewnia, że nie wszystko, co wygląda strasznie, naprawdę doprowadzi do klęski. Najważniejsze są słowa: „Jeżeli nie uwierzycie, nie ostoicie się.” Bez zaufania Bogu człowiek łatwo załamuje się pod ciężarem lęku.

W Ewangelii Jezus mówi bardzo mocno do miast, które widziały wiele cudów, ale się nie nawróciły. Ludzie patrzyli na Jego dzieła, słyszeli Jego naukę, a jednak ich życie się nie zmieniało. To pokazuje, że można być blisko Boga, można wiele słyszeć o wierze, a mimo to pozostać zamkniętym.

I tutaj jest ważna nauka dla nas. Sama obecność w kościele, znajomość modlitw czy słuchanie Ewangelii jeszcze nie wystarczą. Bóg pyta: czy moje życie naprawdę się zmienia? Czy mniej osądzam? Czy potrafię przebaczyć? Czy jestem uczciwy? Czy bardziej ufam Bogu niż własnemu lękowi?

Każdy z nas przeżywa czasem swoje „oblężenie”: chorobę, problemy rodzinne, brak pieniędzy, niepewność, samotność albo strach o przyszłość. W takich chwilach Bóg mówi także do nas: „Nie bój się. Zaufaj Mi.” Wiara nie oznacza, że problemy natychmiast znikną. Oznacza, że nie przechodzimy przez nie sami.

Nie wystarczy widzieć Boże znaki i słuchać Jego słowa – trzeba pozwolić, aby Bóg zmieniał nasze serce i życie. W trudnościach nie karm się tylko lękiem, ale ucz się ufać Panu, bo wiara daje siłę, by się nie załamać.

Krótka nauka na dziś