Słowo na dziś - 15.06.2026

1. czytanie (1 Krl 21, 1b-16)

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Nabot Jizreelita miał winnicę w Jizreel obok pałacu Achaba, króla Samarii. Achab zatem zwrócił się do Nabota, mówiąc: «Oddaj mi na własność twoją winnicę, aby została przerobiona dla mnie na ogród warzywny, gdyż ona przylega do mego domu. A ja dam ci za nią winnicę lepszą od tej, chyba że wydaje ci się słuszne, abym ci dał pieniądze jako zapłatę za nią». Nabot zaś odpowiedział: «Niech mnie Pan broni przed tym, bym miał ci oddać dziedzictwo mych przodków». Achab przyszedł więc do swego domu rozgoryczony i rozgniewany słowami, które Nabot Jizreelita wypowiedział do niego, a mianowicie: «Nie dam tobie dziedzictwa moich przodków». Następnie położył się na swoim łożu, odwrócił twarz i nic nie jadł. Niebawem przyszła do niego Izebel, jego żona, i zapytała go: «Czemu duch twój jest tak rozgoryczony, że nic nie jesz?» On zaś jej odpowiedział: «Bo rozmawiałem z Nabotem Jizreelitą. Powiedziałem mu: Sprzedaj mi twoją winnicę za pieniądze albo, jeśli chcesz, dam ci zamiast niej inną. A on powiedział: Nie dam tobie mojej winnicy». Na to rzekła do niego Izebel, jego żona: «To ty teraz sprawujesz rządy królewskie nad Izraelem. Wstań, jedz i bądź dobrej myśli. To ja ci dam winnicę Nabota Jizreelity». Potem w imieniu Achaba napisała listy i opieczętowała jego pieczęcią, a następnie wysłała do starszyzny i dostojników, którzy byli w mieście, sąsiadujących z Nabotem. W listach tak napisała: «Ogłoście post i posadźcie Nabota przed ludem. Posadźcie też naprzeciw niego dwóch ludzi nikczemnych, by zaświadczyli przeciw niemu, mówiąc: „Zbluźniłeś Bogu i królowi”. Potem go wyprowadźcie i kamienujcie, tak aby zmarł». Jego współobywatele, starsi oraz dostojnicy mieszkający w mieście zrobili, jak im Izebel poleciła i jak było napisane w listach, które do nich wysłała. A więc ogłosili post i posadzili Nabota przed ludem. Potem przyszło dwóch ludzi nikczemnych, którzy zasiadłszy przed nim, zaświadczyli przeciw niemu, mówiąc: «Nabot zbluźnił Bogu i królowi». Dlatego wyprowadzili go za miasto i ukamienowali go, wskutek czego zmarł. Sami zaś posłali do Izebel, aby powiedzieć: «Nabot został ukamienowany i zmarł». Kiedy więc Izebel usłyszała, że Nabot został ukamienowany i zmarł, powiedziała Achabowi: «Wstań, weź w posiadanie winnicę Nabota Jizreelity, której nie zgodził się dać ci za pieniądze, bo Nabot nie żyje, lecz umarł». Kiedy tylko Achab usłyszał, że Nabot umarł, zaraz wstał, aby zejść do winnicy Nabota Jizreelity i wziąć ją w posiadanie.

Ewangelia (Mt 5, 38-42)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Słyszeliście, że powiedziano: „Oko za oko i ząb za ząb!” A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu: lecz jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię ktoś, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie».

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Dzisiejsze czytania pokazują dwa zupełnie różne sposoby postępowania. Z jednej strony widzimy chciwość, zazdrość i niesprawiedliwość, a z drugiej – drogę miłości, przebaczenia i wielkoduszności, do której zaprasza nas Jezus.

W pierwszym czytaniu król Achab zapragnął winnicy Nabota. Chociaż mógł mieć wszystko, nie potrafił pogodzić się z odmową. Jego żona Izebel uknuła podstęp, oskarżyła niewinnego człowieka i doprowadziła do jego śmierci. Nabot został skrzywdzony tylko dlatego, że ktoś chciał mieć więcej. To smutny obraz serca, które pozwoliło, aby rządziły nim pycha i zachłanność.

W Ewangelii Jezus uczy czegoś zupełnie przeciwnego. Mówi, aby nie odpłacać złem za zło, nie szukać zemsty i mieć serce gotowe do przebaczenia. Zachęca do hojności, cierpliwości i miłości nawet wtedy, gdy ktoś nas krzywdzi.

Bardzo łatwo jest wpaść w pułapkę Achaba – ciągle patrzeć na to, czego nie mamy, zamiast dziękować za to, co już otrzymaliśmy. Zazdrość i chciwość potrafią zniszczyć sumienie i relacje z ludźmi.

Jezus pokazuje nam lepszą drogę. Prawdziwa siła nie polega na zemście ani na stawianiu na swoim za wszelką cenę. Prawdziwie mocny jest ten, kto potrafi przebaczyć, być dobrym mimo przykrości i nie pozwala, by zło zawładnęło jego sercem.

Krótka nauka na dziś