Słowo na dziś - 16.09.2026

1. czytanie (1 Kor 12, 31 – 13, 13)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia: Starajcie się o większe dary, a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą. Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadł wszelką wiedzę, i wiarę miał tak wielką, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał – byłbym niczym. I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje, nie jest jak proroctwa, które się skończą, albo jak dar języków, który zniknie, lub jak wiedza, której zabraknie. Po części bowiem tylko poznajemy i po części prorokujemy. Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, zniknie to, co jest tylko częściowe. Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecinne. Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś ujrzymy twarzą w twarz. Teraz poznaję po części, wtedy zaś będę poznawał tak, jak sam zostałem poznany. Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: największa z nich jednak jest miłość.

Ewangelia (Łk 7, 31-35)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do tłumów: "Z kim mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci przesiadujących na rynku, które głośno przymawiają jedne drugim: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście”. Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”. A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność".

Streszczenie Słowa

Drodzy Bracia i Siostry,

Święty Paweł pokazuje nam najważniejszą drogę chrześcijańskiego życia – drogę miłości. Możemy być bardzo mądrzy, mieć wielką wiarę, pomagać innym i robić wiele dobrych rzeczy, ale jeśli brakuje w tym miłości, wszystko traci swoją wartość. Prawdziwa miłość jest cierpliwa, życzliwa, nie zazdrości, nie szuka własnej korzyści i nie pamięta ciągle o wyrządzonych krzywdach. Nie chodzi więc tylko o uczucia, ale o konkretne zachowanie wobec drugiego człowieka.

W Ewangelii Jezus mówi o ludziach, którzy ciągle są niezadowoleni i zawsze znajdą powód, żeby skrytykować innych. Nie potrafili przyjąć ani Jana Chrzciciela, ani samego Jezusa – każdemu coś zarzucali. Jezus pokazuje w ten sposób, że człowiek może mieć zamknięte serce i odrzucać dobro tylko dlatego, że nie pasuje ono do jego oczekiwań.

Dzisiejsze czytania zachęcają nas, żebyśmy zastanowili się, jak wygląda nasza miłość w codziennym życiu. Łatwo powiedzieć: „kocham Boga” albo „kocham ludzi”, ale prawdziwa miłość sprawdza się wtedy, gdy ktoś nas zdenerwuje, zrani, zawiedzie albo ma inne zdanie niż my.

Święty Paweł przypomina, że miłość nie polega na tym, aby zawsze mieć rację i stawiać na swoim. Czasem trzeba być cierpliwym, czasem odpuścić, czasem wybaczyć, a czasem pomóc komuś mimo własnego zmęczenia. Właśnie w takich prostych sytuacjach pokazujemy, czy naprawdę żyjemy Ewangelią.

Ewangelia ostrzega nas również przed ciągłym narzekaniem i ocenianiem. Możemy tak bardzo przyzwyczaić się do krytykowania, że przestaniemy zauważać dobro. Warto więc częściej patrzeć na ludzi z życzliwością i szukać dobra, zamiast od razu szukać powodów do osądzania.

Krótka nauka na dziś